De bende van Bork is klaar voor nieuwe avonturen .

zondag 14 januari 2018

Trainen en wandelen met de mannen

Eindelijk kon ik gisteren de behendigheidsbaan weer opbouwen op mijn ''eigen'' veldje. In de december maand was dat niet mogelijk ivb met een grote kerstboom die er stond. Na de kerst was het een grote waterplas maar nu was het water eindelijk weer gezakt. Gistermorgen eerst met Donald naar cursus en daarna kon ik beginnen met het opbouwen van mijn trainingsparcours. Als eerste het gaas weer rondom gezet en daarna een parcours uitgezet voor de mannen. Als alles staat is Elwood al in alle staten hij had vanachter het gordijn alle hindernissen voorbij zien komen en wist donders goed wat er ging gebeuren. Lekker met hem trainen dus. Het koppie zat er goed bij, ik verstap me en overstrek mijn knie, behoorlijk pijnlijk maar we gaan gewoon door. Na Elwood mag Michael. En het oudje straalt weer. Wat is het toch een genot om hem op zijn leeftijd nog zo te zien genieten van dit spelletje. Dylan mag na Michael. En dan klapper ik met mijn oren, Dylan... altijd liever lui dan moe had zijn race schoenen aan. Ik app Alin dat ze even moet komen kijken. Beide genieten we van een Dylan die vol vuur over de baan gaat. Door het gebruik van zijn medicatie is zijn lijf weer hersteld. Genieten om hem weer te zien stralen. Ook Odin en Donald mogen even kennis maken. Voor Odin leg ik een sprong lat op de grond waar hij overheen mag en door de tunnel. Dat had hij al eens eerder gedaan. De katteloop leg ik plat en dan mag hij over de planken lopen, hij vind het prachtig. Donald laten we een aantal keren door de tunnel rennen en ook hij vind het super. Niet te lang want de kleine man was nog moe van zijn eigen schoolles. Als ik klaar ben met alle beagles app ik de buren of Bhodi ook nog even wil en niet veel later komt Ruben er al aan met Bhodi. En ook zij genieten.

Het was een aantal avonden werk vorige winter maar het plezier dat de heren en ik hebben van onze eigen baan was het meer dan waard.


Na de training zit Elwood met een grote grijns rond zijn snoet op de katteloop.


En ook Michael straalde van oor tot oor.


Dylan, wat zijn we blij dat onze oude Dylan weer terug is.


Donald zijn eerste stappen in de behendigheid. Racen door de tunnel.



Odin op de afloop van de katteloop, die ik plat had gelegd.


En Bhodi, ook met een grote grijns op de wip.

 
Vanmorgen was ik alweer vroeg op pad met Mango. Samen liepen we de nieuwe wandelroute in het Hart van Drenthe, een wildernisroute met de naam Wolven spoor. Op zijn blog staan de foto's, via de link hieronder kom je op zijn blog.
 
 
Als ik weer thuis ben doen we de beide puppen onder de douche, ook dit is een ervaring waar ze aan moeten wennen. Voor de rest zullen Odin en Donald vandaag een rustdag hebben. Ze hebben genoeg beleeft de laatste dagen, dit moeten ze wel allemaal verwerken in hun kleine koppie. Met Michael, Dylan en Elwood maak ik nog een lekkere wandeling.
 
De drie musketiers.
 

Dylan, binnenkort ook al weer 10 jaar . Waar blijft de tijd.




Michael, Hij heeft de oude Borkse meute  met Kevin en Jayson mee gemaakt. Daar kwam hij als jongste bij. De meute samen met oude Jayson en zijn tovenaarsleerling  Elwood.  De meute die veranderde in het beroemde 5 tal, Michael, Dylan, Mango, Justin en Elwood.  En nu is hij de oudste van de meute 2018. We hopen hem nog heel lang in ons midden te hebben. Onze grijs opperman.




Elwood.  Het begon langzaam maar het laatste half jaar zijn de grijze haren heel snel gekomen bij hem.



 
Het was een heerlijk rondje. De rest van de middag was er rust in de kamer. Heerlijk lagen alle heren te slapen. Ze waren er aan toe. Met twee van die kleintjes in huis is er altijd wel actie, je merkt dat ook aan de andere heren, ze zijn veel actiever in huis dan in de periode voor de puppen.
 
 

dinsdag 9 januari 2018

Puppy troost en wandelen op zondag

Afgelopen zaterdag zijn we samen met Odin en Donald onverwachts vertrokken naar Brabant om puppytroostknuffels te brengen aan Joris en Nicole in verband met het onverwachte overlijden van Fanouck. De beide jongen mannen dus mee om troost en afleiding te bezorgen ook bij beagle Herman. Het was vreemd om hun te zien zonder Fanouck, samen huilen en herinneringen ophalen aan Fanouck, met een lach en traan. Donald liet zich van zijn beste kant zien door binnen 5 minuten al niets vermoedend de met kroos begroeide vijver in te wandelen en koppie onder te gaan. Hij bracht direct een lach bij ons allen .

Herman samen met zijn kleine vriendjes.


 
In de avond vertrekken we weer naar het Noorden. Een dag met veel emotie kwam zo ten einde.
 
Op zondag gaan we heerlijk aan de wandel met de hele meute in de bossen van Grolloo. Heerlijk genieten van en met de mannen.
 
Donald 11 weken, en Michael 11 jaar.
 

 Tja, als kleinste heb je soms toch echt nog hulp nodig ook al denk je dat je het wel zonder kunt.


 Op de houten fietsbrug had Mango even een moment voor zich zelf. De brug waar ik zo vaak foto's van de mannen heb gemaakt. Hij bleef staan, keek omzich heen en toen naar achteren, net of wachte hij op iets.....


 Alinda samen met Donald, Odin en Michael.


 De Bende van Bork 2018. Dylan, Elwood, Mango, Michael, Donald en Odin. De oude meute was uniek, maar wat zijn we trots op deze nieuwe uitvoering van de Bende van Bor.


 De wandelwagen voor de jonge mannen was mee. Na wat tegen spurtelen gingen ze er toch in. Ze wilden liever gewoon mee lopen met de rest.


 Maar even later lopen ze toch weer mee,


 Een mooi stel samen, het kattenkwaad in tweevoud.


 Na ruim twee uur kwamen we weer teug bij de bus. Vermoeid maar volop genoten vielen ze in slaap achterin.

 
De rest van de dag hadden we geen kind aan ze, heerlijk lagen ze allemaal verspreid door de kamer te dromen.
 

vrijdag 5 januari 2018

In memoriam Fanouck



Op 4 januari verloor de meute een grote vriendin. Geheel onverwacht is overleden Fanouck , Blond, zoals haar bijnaam was. Afgelopen week hebben we samen met de meute nog een aantal dagen van haar aanwezigheid, samen met haar baasjes en maatje Herman, hier in de meute mogen genieten. Haar overlijden, zo onverwachts. Een grote diepe leegte achterlatend bij een ieder die haar lief had. Een groot verlies voor haar baasjes Joris en Nicole. De steun en toeverlaat van beagle Herman. Zo plotseling uit het leven weg gevallen er zijn geen woorden voor......... Lieve Fanouck  Rust zacht.

Hier een foto in memoriam van een aantal van de belevenissen die wij hebben mogen meemaken met Fanouck.

In 2010 leerden wij Fanouck en haar baasjes kennen tijdens de eerste uitvoering van een gezamelijke wandeling naar Schiermonnikoog, dit zou  later uitgroeien tot het Big Smile Beagle event.  Samen met onze Mango waren jullie de enige twee niet beagles. Je was direct maatjes met iedereen.

 
Kennis maken met Michael. Direct was er een klik.
 
 
Via de digitale wereld hielden de baasje contact. En de eerste jaren was de wandeling naar Schier altijd het moment dat wij jou weer tegen kwamen.
 
In 2012, regen harde wind  strand en water, de elementen waar jij zo van genoot.
 
 
2014, het was inmiddels het Big Smile Beagle Event geworden.. Maar Fanouck, de smile van Jayson die zat ook echt altijd rond jouw snoet. De lachende blonde altijd plezier.
 
 
Samen met je baasje kwam je naar ons thuis. Beaglehotel Bork zo noemden we ons huis uit gekheid wel eens. Vanaf het eerste moment dat jij daar binnen kwam samen met toen nog je grote vriendin Tosca was het net of hoorden jullie er gewoon bij. Onze meute nam jullie direct op als een schakel in de ketting. We gingen samen aan de wandel in de bossen van Grolloo.
 


Later in het jaar kwam je samen met je baasjes naar de jongen honden dag van de beagleclub in Heteren. Als supporter voor het nestje van Elwood en Elfie. Na de keuring gingen we heerlijk met elkaar aan de wandel in het Leesten.


Stokken en ballen daar was je gek op. Er was altijd wel iemand die jou wou laten genieten door als werper te fungeren. Hier kom je terug met een stok terwijl Elwood zijn dochter Bo je achtervolgt.

 
Je maatje Tosca komt te overlijden. Een groot gemis. Na een tijdje krijg je er een nieuw maatje bij Herman doet intrede in jouw familie. Samen vormen jullie al snel een onafscheidelijk duo.
 
BSBE 2015 heerlijk met iedereen op de camping. Wat genoot jij weer van al dat water om je heen.
 

Onze tent was het ''crisis centrum''  Samen met Herman lag jij prins heerlijk voor de tent. Big Smile , die naam deed jij daar echt eer aan.


Samen met je basjes kom je weer naar ons. En we gaan naar de Ot en Sien wandeling in Roden. Er bloeide een prachtig vriendschap op tussen jouw en Mango. Blond en zwart.


Samen ravotten in het water met stokken of ballen, wat genoten jullie er van en met jullie ook wij.


In oktober zijn we in Wijdenes en ook daar was jij op je gemak. Heerlijk tussen alle Muskoka beagles. Met een acti cam op je rug liep je als een cameravrouw tussen alle beagles


En ook je plonsen in het water kwamen duidelijk op film. Maar of de cam tegen deze rolbuien kon dat durf ik niet te zeggen. Maar genieten dat deed je.

 
BSBE 2016 een andere camping maar wel weer met water. En dat water lag vlak bij het huisje waar jullie overnachten. Een ochtend duik was dus zo gemaakt.
 
 
Op de boot naar Schier, je vriendje Mango had las van zeeziekte, je bleef trouw bij hem.
 

Genieten op Schiermonnikoog.


En weer naar de Ot en Sien wandeling. Plezier samen met Mango en Elwood. De liefde voor water en stokken of ballen apporteren bracht je over op onze Elwood. We zijn je er zo dankbaar voor.


Samen met je vrienden in de bench in de blauwe bus.

 
BSBE 2017. Samen op het achterschip met je vrienden Herman, Elwood en Mango.
 

En de dag na BSBE wat genoten we van het spel wat je samen met Mango en Elwood liet zien. Als enige drie van alle mee lopende honden waren jullie niet uit het water weg te krijgen. Je baasje Joris had het maar druk met het gooien van de bal.




En na gedane arbeid was het heerlijk rusten samen met  je Zweedse vriend.

 
Vlak na de kerst kwamen jullie weer naar Bork. Ik stond mijn zitplaats graag voor je af.
 

Je maakte kennis met onze nieuwste meute leden Donald en Odin. Spelen met de pups je genoot ervan.


Je billen deden dienst als kussentje voor Odin. Donald deed alle moeite om je lange haren van je altijd kwispelende staart te vangen. We genoten ervan.


Op de laatste dag van jullie verblijf maken we nog een heerlijke wandeling samen met je vrienden van de Borkse meute, wie had toen kunnen denken dat dit een definitief afscheid zou zijn.......

 
Het nieuwe jaar begin je goed. Op Facebook zien we een stralende Fanouck die weer heerlijk aan het genieten is in de Loonse en Drunense duinen. Het gebied waar jij volgens mij elke centimeter wel hebt bekeken. Een lachende Fanouck midden in een water plas kijkt met haar trouwe ogen het nieuwe jaar in.
 
 
Maar dan een dag later.......Opeens is het mis. Het bericht dat we krijgen dat jij erg ziek bent en in de dierenarts praktijk ligt aan het infuus en diverse onderzoeken laat de tranen bij ons rollen. De duimen draaien. We zien foto's van een Fanouck die wij zo niet kennen, de prachtige lach is weg en zou helaas niet meer terug keren.
 

Op 4 januari, laat in de avond, nemen je baasjes het moeilijke besluit om jouw te laten gaan. Er was geen kans meer op herstel. Onverwachts kwam er een einde aan jouw prachtige leven............

Vandaag zag ik de foto's die Nicole gemaakt had, de eerste wandeling zonder jouw. Zij moeten verder zonder jouw. Zo oneerlijk, zo onverwachts. Niet te bevatten geen woorden voor...

Lieve Fanouck,  In de jaren die wij jou hebben mee mogen maken heb je er voor gezorgd dat jouw pootafdrukken voor altijd in ons hart staan. Dank je wel voor de liefde die wij en ook onze heren van jouw hebben mogen ontvangen. Lieve Fanouck..... Rust zacht.



Lieve Herman, jij moet door zonder je maatje Fanouck, neem haar levens lessen mee in jouw verdere leven. Vanachter de regenoog brug zal ze toekijken en weet mijn kleine vriend, op elke wandeling zal ze bij je zijn en zul je haar aanwezigheid voelen.

 
Joris en Nicole, Heel veel sterkte met dit grote verlies. De deur staat hier ten alle tijden voor jullie open.
 
Tjeerd, Alinda
Michael, Mango, Dylan, Elwood, Odin en Donald.