De bende van Bork is klaar voor nieuwe avonturen .

zondag 26 juli 2020

De laatste vakantie dagen

De zomervakantie 2020 zit er voor ons weer op, een vakantie die anders was dan anders, geen evenementen, geen buitenlandse reisjes. Gewoon thuis met de mannen en daar hebben we ook wel van genoten. Voor ons begint morgen het gewone leven weer, voor de mannen begint dan hun vakantie, uitrusten van hele dagen samen met de baasjes doorbrengen hahahha.

Relax in Tuinesie of Costa Borka zullen we maar zeggen.


Drie avonden in de week trainen we met de mannen voor Agility, wedstrijden zitten nog niet in de agenda voor ons.



Eigenwijs mannetje is het geworden, afgelopen week was James precies een jaar in de meute.



Ik had een klusje in Roden bij Jan en Jenny, uiteraard waren mijn drie vriendinnen dichtbij mij in de buurt.


Groepsfoto's van de meute heb ik in overvloed kunnen maken de afgelopen weken.



De koning en zijn kroonprins


Heb mijn wagen volg geladen …….




Ik bleef bezig met vezinnen van andere opstellingen, de mannen vonden het allemaal prima, onze fotomodellen.






Vandaag op de laatste vakantie dag even weer een deel van mijn eigen baan opgebouwd, de mannen genoten weer van het bezig zijn. Met Michael even heerlijk lopen genieten, de oude man genoot. Niet snel meer, niet hoog springen meer maar gewoon omdat het nog kan.



En weer een serie groepsfoto's



 
Zoals ik al zei, deze week is James precies een jaar in de meute. Ik maakte vorig jaar een foto van onze 6 beagle mannen op de dag dat James zijn intrede deed.
 

Dat ik deze week, precies een jaar later, dezelfde foto nogmaals mocht maken hadden we vorig jaar niet meer durven dromen. De oude baas is er nog steeds gewoon bij.

 
Voor ons begint morgen het gewone leven weer, gewoon tussen haakjes in deze rare corona tijden. Voor de mannen begint de vakantie. Bijkomen van drie weken elke dag met de beide baasjes opgescheept zitten. Vanavond lieten James, Odin en Donald al even zien dat ze daar aan toe waren.


 
En dan het volgende. Het lijkt erop dat er na 13 jaar een einde komt aan deze blog. Er zijn binnen Blogger veranderingen doorgevoerd die per augustus ingaan. Het is een nieuwe manier van Bloggen, ik heb de test versie kunnen proberen maar kan er niet mee uit de voeten. Ik blijf het nog even proberen maar heb er een hard hoofd in. Na 13 jaar lijkt er dus noodgedwongen een einde te komen aan deze blog. Ik geef het nog niet op en blijf het nog even proberen, want de belevenissen van de meute gaan natuurlijk gewoon door en daar laten we jullie allemaal graag deelgenoot van zijn.

donderdag 16 juli 2020

Onze meute en hun Drunense vrienden

Onze meute bestaat, zoals bij velen bekend, uit 7. 6 beagles en Mango de Hamilton Stovare

5 van onze heren komen uit Wijdenes bij Petra en Leo vandaan. Onze Muskoka Dream's clan

Michael , Dylan,James, Elwood en Donald


Met Odin erbij hebben we 6 beagles in de meute. Odin komt uit Denemarken en is gefokt door  Per en Karen van de Sweet Courage Kennel.


En om de bende van Bork compleet te maken is daar dan ook nog Mango 'de Hamilton Stovare uit Zweden, Gefokt door Hans en Monica Vallgren van de Buvakullens kennel.


Afgelopen weekend hadden onze heren visite van hun vriendjes Herman en Hugo. 8 beagles samen in de tuin, een prachtige roedel.

Uiteraard moest er weer samen geposeerd worden. Eerst op het bankje


En later op de stoel en strecher.


Hugo en Donald zijn boezem vriendjes. Er zit niet zo heel veel leeftijdsverschil tussen beide mannen.


En James en Hugo zijn half broers. Mama Djanis maar een  andere papa.

donderdag 25 juni 2020

Soms moet je gewoon geloven in een wonder

Ik heb het al vaker genoemd hier in de blog, de situatie van Michael. Uitvoerig staat zijn onwaarschijnlijke herstel hier in vele berichten beschreven. Een wonder dat zeggen we nog steeds, Onze eigen dierenarts staat ook nog steeds versteld, ze begrijpen er niks van. De vechtlust van de oude baas, zijn onverklaarbare wederopstanding. Hij heeft het leven omarmt in een stevige houtgreep en geniet er nog steeds met volle teugen van. En wij met en van hem. Vorig jaar op de terug vaart van Schier maakte Nicole een foto van mij met Michael in de armen, precies op het moment dat ik even in gedachten verzonken was. Het zou waarschijnlijk zijn laatste BSBE worden, waarschijnlijk zelfs zijn laatste vakantie reisje met ons.

 
De oude baas zagen we wonderbaarlijk steeds een stapje vooruit gaan. De VSS in Denemarken werd een emotionele reis. Michael nog 1 maal in de Agilty wedstrijd baan, nog 1 maal een laatste ere ronde door de showring. Dat was iets wat we 3 maand daarvoor helemaal niet meer hadden durven dromen. Het was een eervol afscheid voor hem samen met ons  van twee taken van de honden sport waar hij in zijn leven zo van genoot.
 
Onze laatste wedstrijd samen
 

Afscheid van de showring samen met Alinda.

 
Nu een jaar verder, een jaar en 3 maand zelfs nadat we te horen kregen dat direct laten inslapen het beste zou zijn. Een jaar waarin we dus nog vele mooie momenten samen aan zijn levensverhaal hebben mogen toevoegen. Een geschenk, een wonder....
 
Vorige week stonden we weer in Zoutkamp. Michael was er nog gewoon bij. Ik vroeg aan Nicole of we de foto van vorig jaar over konden doen. Helaas niet op de boot terug van Schier maar aan het water bij de camping.
 
 
Ik neem Michael later nog even alleen mee om hem mooi op de foto te krijgen tussen de bloeiende witte klaver aan de waterkant.
 
Sneeuwwitje onze wonderboy
 




 
Deze zomer wordt het, door de Corona perikelen, zeker geen Denemarken, maar we zullen zeker nog nieuwe hoofdstukken gaan toevoegen aan zijn levensverhaal. Zijn medicatie is nogmaals verminderd, we hopen dat we samen nog een mooie tijd kunnen genieten.
 
#keepfightingmichael.