De bende van Bork is klaar voor nieuwe avonturen .

dinsdag 6 juni 2017

Agility wedstrijd Linde

Afgelopen  maandag, tweede pinksterdag, was het weer wedstrijd tijd voor Elwood. Ditmaal was plaats van handeling het gehucht Linde, onder de rook van Hoogeveen. We hadden zaterdag avond een BBQ met agility vrienden  op de camping bij de wedstrijd locatie. Waar we getrakteerd werden op de enige regenbui van Noord Nederland. Binnen een uur stond alles blank. Na de bui was het heerlijk weer en genoten we van een gezellige avond. We hadden onze tent meegenomen en na de BBQ hebben we deze op het wedstrijdveld bij de ring geplaats waar wij tweede pinksterdag moesten lopen.

Het kwam tussen 18:00 en 19:00 met bakken uit de hemel, de hemel sluisdeuren stonden open.


Na de bui werd duidelijk hoeveel water er was gevallen



Het wedstrijd veld was veranderd in een moeras


BBQ en op een droog plekje .

 
Maandag morgen , tweede pinksterdag vertrokken we tegen kwart over zeven naar Linde. Michael ging weer mee als steun en toeverlaat voor Elwood. Een byzonder moment ook weer. 9 jaar geleden maakte Michael zijn debuut in de behendigheid op deze locatie in Linde. We zijn voor 8 uur op locatie en zetten de spullen in de tent, het is aal aardig druk en er staan weer heel veel tentjes langs de ring.
De heren liggen samen in de bench wachten op de dingen die gaan komen.
 

9 jaar geleden begin het voor Michael hier in Linde met behendigheid. We kwamen toen zijn zus Disney en haar baasjes tegen. Vandaag kwamen Arnold , Natashja en de kinderen kijken naar Elwood en een knuffel halen van Michael, een moeilijk moment voor hun  na het overlijden van Disney twee weken geleden.

De nog jonge Michael in 2008 samen met Alinda hier in actie op de kat in Linde.


Disney(links) en Michael (rechts) in 2008 op deze wedstrijd.


En Michael gisteren 2017

 
Als we mogen verkennen gaan we de baan in, we beginnen deze dag met een jumping, ik loop het parcours en zie wel mogelijkheden, alles zal er van af hangen hoe ik Elwood er bij kan houden. Ik sta naast de baan en kijk hoe de anderen het doen, terwijl ik na de tent loop om Elwood klaar te maken zie ik een hond de baan uitrennen en zijn poot optillen naast de baan tegen de struiken, ik schud mijn hoofd en denk dom, laat je hond dan ook eerst uit, en heb er verder gaan aandacht bij. Als Elwood en ik de baan in mogen zijn we er klaar voor, ik hoop op een lekker rondje. We gaan goed weg en de snelheid zit er direct goed in bij Elwood, na een paar mooie sprongen, de tunnel, een fout op de band, hersteld en weer door. Nog een sprong en dan krijgt Elwood de geur van de locatie waar die reu, die ik had zien plassen, in de neus. Meneer vergeet zijn wedstrijd en gaat achter zijn neus aan. Buiten de baan , een disk.  Balen. door het toedoen van een ander dus de aandacht van Elwood niet vast kunnen houden.
 
Elwood door de band.
 

 
Shit dat was balen voor mij, maar goed er komen nog twee kansen. de Gambling was de tweede kans. Ik sta opnieuw langs de baan heb voor mij zelf een route uitgezet en loop hem in gedachten nog eens door. Katteloop en twee keer de paaltjes zou een bonus van 100 punten opleveren.  dat dan maar proberen. Terwijl ik zo sta te kijken en de route in mijn hoofd loop zie ik dezelfde reu waar buiten de baan vliegen en weer op ongeveer dezelfde plaats zijn poot op tillen. Nee denk ik niet weer.
 
We mogen starten, eerst een sprong , dan de kat en dan door de tunnel proberen te krijgen met een wissel dan door naar de volgende sprong. Maar als we van de kat afkomen, wel mooi de raakvlakken geraakt sprint Elwood in 1 rechte lijn af op de plas locatie van de plassende reu.........oh wat was ik inwendig woest, niet op Elwood maar op de andere hond en handler. Voor de twee de keer dus de fout in.
 
In de tent komt Willianne nog even langs, zij loopt met Elwood zijn nichtje Djune. Voor Elwood even een moment van spanning, een 'vreemd' iemand met koekjes en die wil hij toch wel hebben. Hij vergeet zijn angsten en komt koekjes en knuffels halen. Dat was dus een mooie positieve opsteker.
 


 
 
Ik ijsbeer een paar keer het zandpad buiten het terrein open neer en zit te denken hoe krijg ik Elwood uit die 'plashoek'.  We hebben nog 1 kans vandaag. Het vast parcours.
En opnieuw sta ik langs de baan te kijken naar de anderen en nee alsof de duvel er mee speelde voor de derde keer gaat dezelfde hond weer buiten de baan om zijn poot op te tillen. Ik draaide me om en liep naar de tent. Alin zag volgens mij vuur vlammetjes in mijn ogen. De hond die voor ons mocht starten kreeg ook de geur in de neus en schoot dus ook in de bewuste hoek de baan uit. Dan is het de beurt aan Elwood en mij. We beginnen weer sterkt, een snelle opening door een sprong en een tunnel op naar de volgende sprong en tja daar ging Elwood weer. in 1 rechte baan opnieuw naar de bewuste plek.......... Zo werd dus eigenlijk onze dag in negatieve zin bepaalt door het geplas van een andere reu. De resultaten vielen dan erg tegen deze dag het was wel weer een heerlijke dag samen met mijn kleine maatje, veel nieuwe indrukken, knuffelen met kinderen en vreemde mensen, koekjes van vreemden en dat zijn dan toch allemaal weer positieve leermomenten in het geheel.
 
Hieronder een link naar de filmbeelden van Elwood zijn rondjes:
 
Ik ga nog een laatste keer met de mannen een stukje lopen. Michael spreekt Whoopy streng toe.
 

Thuis ging hij direct naar zijn plaats, alle indrukken van de dag verwerken.


Om uiteindelijk in een hele diepe slaap te vallen.

 
Op naar de volgende wedstijd.
 

vrijdag 26 mei 2017

Hiep Hiep Hoera voor Michael

Vandaag kan de vlag weer uit hier in de meute. Michael ons oudste meute lid wordt alweer elf.  Waar blijft de tijd. Michael, gefeliciteerd stinkie, hopelijk volgen er nog vele mooie jaren.
Gisteravond Michael al even mee genomen voor een verjaardag wandeling, ging er al van uit dat het vandaag warm zou zijn.
Onze grijze man, een heerlijke smile rond zijn snoet.











dinsdag 23 mei 2017

Familiebezoek met de meute

Afgelopen zondag zijn we met de heren weer op bezoek geweest bij hun familie in Wijdenes. Ook Jan en Jenny en hun drie dames waren met ons mee. Om goed negen uur hadden we afgesproken in Roden. Beaver, Elfie en Carlein (en uiteraard hun baasjes) stonden al vol ongeduld te wachten op de blauwe bus. Beaver ging bij Mango en Elwood in de bench, Elfie bij Michael en Dylan en Carlein mocht tussen Alinda en Jenny op de achterbank. We rijden via de afsluitdijk vlot door naar Wijdenes. En zoals altijd de hele weg horen we de honden niet tot dat we Wijdenes binnen rijden, elke keer verbazen we ons er over hoe ze het toch weten, we reden nu zelfs een andere route dan normaal. Als de bus op het erf staat en  het tuinhek dicht zit doet Leo de schutting deur open. De Muskoka dames begroeten ons en de heren. Domino is weer helemaal door het dolle heen dat wij er weer zijn. Alle honden rennen de achtertuin in en direct begint het grote speelfeest. Vooral Beaver en Daimond hebben elkaar direct gevonden. Wij gaan aan de koffie en genieten van het speelgeweld in de tuin.Even later komt ook Josephine met Buck en Brownie. 15 honden  samen, vier verschillende roedels en er valt geen brom, heerlijk is dat. We gaan met de hele meute naar het weiland. Het feest kan beginnen, heerlijk rennen en stoeien met elkaar.

Allemaal beagle familie, vier meutes hebben een heerlijke middag samen.


Beaver en Daimond, de beide jonkies geven een lesje synchroon rennen.





Genieten, allemaal hadden ze een grote grijns rond hun snoet. Mr Big Smile is er zo altijd bij aanwezig.


Flying Buck.



En Mango, tja een groteblije pup. Wat een kracht straalt hij nog steeds uit. Inmiddels ook al weer negen jaar .



Domino,


En haar zoon , Elwood.



Beaver met haar mooie lange flappers.


Volgens mij Brownie, maar kan ook zijn dochter Daimond zijn, die twee lijken sprekend op elkaar.


Dylan.


Michael, komende vrijdag wordt hij al weer 11


En zijn oudere zus Djill.


Alle kleuren en maten bij elkaar in het hoge gras.


Beaver.


En dan komt Domino opeens uit het gras te voor schijn met een konijn in haar bek, tja het blijft een jachthond de beagle.


Statige oude man, Michael.


Elwood zijn zus Djanis.


En ook Elfie genoot met volle teugen.

 
Daimond, Beaver , Brownie en Buck.



Als een scheidsrechter stond Brownie toe te kijken hoe zijn dochter Daimond aan het ravotten was met Beaver.


Lekker bekkie.


Stampertje.


Strafpunten roept Brownie.


Lekker bekvechten, wat hadden ze een lol samen.


Oeps botsing.


Daimond, Beaver en op de achtergrond Brownie, de grijns om de koppies zegt genoeg. Genieten met een hele grote G


En terwijl het jonge grut zich vermaakt met rennen en gek doen maak ik wat foto's van broer en zus.

Elfie en Dylan,


Michael en Djill,


Justin en Domino,


Elwood en Djanis krijg ik niet samen op de kiek, die zijn veel te druk met rennen en spelen.

Djane wordt ook al lekker grijs om haar snoetje.


We genieten een hele tijd op de weide, als we later terug gaan naar huis zijn de honden allemaal erg moe. Ze vallen verspreid door de tuin in een diepe slaap.

Djanis en Daimond.


Grijs , het nieuwe blond. Goud van oud. Michael bijna 11, Djill bijna 13 en Carlein bijna 14.


Djill en Carlein.


En dan lukt het me ook om de Blues brother en sister Elwood en Djanis samen op de plaat te krijgen.


We sluiten een mooie dag af met een BBQ, Leo had de kennel panelen rond het tuinhuis gezet,  Wij achter de panelen en de honden vrij in de tuin haha, een omgekeerde wereld.


Aapjes kijken


13 honden kijken toe terwijl wij aan het BBQ en zijn.

 Vier generaties
Beaver voorop, daar achter haar oma Domino, daar achter moeder Djanis en vooraan naast haar overgroot oma Djill.

Tegen negen uur verlaten we Wijdenes. We hebben genoten van een prachtige dag. We rijden opnieuw terug via de afsluitdijk. Op de dijk rijden we door gigantische zwarte wolken van vliegjes, zo extreem had ik het nog nooit mee gemaakt, aan het einde van de dijk moest ik eerst bij een benzine station mijn voorruit schoon maken, ik zag niet veel meer.



Achter in de bus is het erg stil, alle honden liggen in een diepe coma, We brengen Jan en Jenny en de meiden weer naar Roden en rijden dan door naar huis. Tegen kwart voor 12 zijn we weer thuis. Moe maar voldaan na een mooie dag kruipen we onder de dekens.