Elwood in de lappenmand

 Zo geniet je samen van een heerlijke tijd in Denemarken en z zit je weer tijden in spanning. Nadat we woensdags thuis waren gekomen van de vakantie begon voor de mannen hun vakantie, rust na ruim 2 weken de baasjes bezig houden. Er werd veel geslapen dat was ook logisch , maar Elwood was wel anders dan de rest. onrustiger en meer slapen, tja ouder dan de anderen dus meer tijd nodig denken we. 

Als je hem zag leek er verder niks aan de hand.

Zondag morgen loopt Elwood helemaal krom, kreunt met poepen en krijgt maar kleine hoeveelheden ontlasting naar buiten, ook hijgt hij ontzettend veel, je ziet aan hem dat hij pijn heeft. Alin met de dierenarts en we kunnen naar de praktijk in Dwingeloo met hem.  Twee röntgenfoto's  worden er gemaakt en daarop lijkt er een vergroting van zijn lever te zien en een vergroting van de prostaat, hij krijgt pijnstillers en we moeten op maandag maar even een afspraak maken met onze eigen dierenarts voor een buik echo.

De hele dag is hij wat sloom maar in de avond lijkt hij weer wat op te knappen.

Maandag kunnen we in de middag terecht voor een buik echo. De hele dag is Elwood echt zich zelf niet. Sloom hijgen en veel liggen

Er is altijd wel 1 van de meute in zijn buurt.

Uit de echo komt niet veel nieuws, De organen lijken gewoon alleen de prostaat vertoont inderdaad enige afwijking, maar dit is niet vreemd bij oudere niet gecastreerde reuen. Ze zullen een 7 daagse medicatie kuur voor hem betellen waar we op dinsdag mee moeten beginnen. En zoals eerder tegen de avond knapt Elwood weer op.

Er volgen een aantal dagen dat als ik s morgens beneden kom er een plas in de hal ligt, hij kan het dus niet ophouden, hij begint meer te hijgen en blijft sloom.

Goede en slecht momenten wisselen elkaar steeds af. Als ik met de groep naar buiten ga voor een foto zit Elwood er gewoon trots tussen alsof er niets aan de hand is

En even later ligt hij er weer als een lam geslagen vogeltje bij.

De meute toont hun bijzondere band weer en zijn steeds bij hem in de buurt.

Maar als ik dan s avonds de schoen aantrek voor de agility training staat hij weer voor me , he baas mag ik ook mee... 

De volgende morgen is het weer een mis....

En later ligt hij weer heerlijk relax te slapen.... we krijgen eer geen vat op wat hem dwars zit.

Alin belt met Monique onze dierfysio voor een afspraak of zij Elwood een behandeling kan geven , zou hij last van rugpijn hebben is iets wat door ons hoofd spoot. We kunnen bij haar terecht en ze geeft Elwood een behandeling, er zaten inderdaad een aantal blokkades die ze behandelt

We zagen Elwood zijn uitdrukking tijdens de behandeling veranderen, zou dit het dan zijn wat hem dwars zat.....

We kwamen me een hele andere hond thuis en daar valt hij heerlijk in slaap

er volgen een paar goede dagen en Elwood gaat zelfs weer een blokje mee om met de jeugd

Maar toch blijft het afwachten, de hal wordt s nachts weer nat en eten gaat een paar dagen met tegen zin.

Hij blijft hijgen maar de periodes worden wel korter lijkt het.

Langzaam lijkt er toch verbetering te komen, Elwood begint zich weer te bemoeien met de meute en daagt de jeugd ook weer uit tot spelen.

We leggen nog wel plasmatjes in de hal maar die bleven de laatste nachten gelukkig weer droog.

Eten gaat weer met smaak, maar de oude baas is nog niet terug zoals we hem kennen. Wel is zijn blije koppie weer veelvuldig aanwezig zowel voor het slapen gaan.

Als s morgens vroeg.

100% is Elwood nog niet , wat er nu echt aan scheelt kunnen we nog steeds niet traceren maar we zijn blij dat hij toch weer een stuk beter is dan 2 weken geleden. We blijven duimen.

De Bende in Denemarken2026 ( Deel 10, de laatste )

 

Woensdag 12 Augustus 

 Onze laatste ochtend worden in Denemarken, het voelt toch raar dat het er alweer op zit. Vandaag rijden we naar Duitsland en pakken daar waarschijnlijk nog een nacht voordat we donderdag het laatste deel naar huis rijden. Nog 1 foto van de mannen voor de camper.

Na het ontbijt breek ik de ren weer af, vul nog 1 keer het water bij en dan vertrekken we richting Tønder ,waar we de grens weer overgaan.

De erf poes kwam nog even afscheid nemen.

Als we de grens naderen zien we dat er nu wel controle is, ik mis een snelheidsbord en nader de grens iets te snel... tja dat werd stoppen dus hahah. Papieren laten zien, alles oke en we mochten weer verder. Het eerste stuk rijd het vlot door maar bij Hamburg begint het file rijden. Heel veel vrachtverkeer stopt de doorstroom gigantisch op.  Na Hamburg nemen we even een stop bij Bimöhlen. We overleggen wat te doen. Toch nog een overnachting of doorrijden. De navigatie geeft aan dat we rond kwart over 7 thuis zullen zijn. We besluiten om door te rijden. 

De heren liggen allemaal in diepe rust.

Na wat eten en drinken rijden we dan ok in 1 stuk door naar huis, we rijden wel veel files dus verliezen nog behoorlijk wat tijd. Alinda ligt ondertussen naast me te slapen en opeens houdt mijn navigatie er mee op. Batterij van de telefoon leeg.  Ik probeer hem op te starten maar tik drie keer de verkeerde code in dus dat wordt Puk code invoeren die we natuurlijk niet bij ons hebben. Door de uitval van de telefoon stopt onze tracking via Polar steps nu ook. 

Onderweg eten we nog wat en rijden s avonds rond kwart over negen de oprit weer op. We zijn veilig weer thuis. De mannen gaan huis weer in onderzoeken alles en vallen dan direct op de bank weer in slaap. 

Donderdag 13 Augustus

De eerste nacht op eigen bed is toch weer wennen. De camper bedden slapen super voor mij eigenlijk beter dan ons eigen bed. Dus ik was al vroeg weer wakker en begon direct met het schoonmaken en opruimen.

Vanbinnen alles weer fris en fruitig

En ook buiten om alles weer schoon.

We kijken terug op een heerlijke vakantie waarin we rust hebben gezocht en gevonden. Veel mooie dingen gezien en genoten samen met de heren. Het is een reis geworden van rond de 3000 km, door de lege batterij is het laatste deel niet getracked. Voor ons begint het normale leven weer, voor de mannen hun vakantie, bijkomen van ruim 2 weken de baasjes bezig houden.

In 10 blog berichten heb ik jullie mee laten genieten van onze reis, ik hoop dat jullie net zo genoten hebben op afstand als wij live.

De Bende in Denemarken 2026 (Deel 9)

 Maandag 10 Augustus

Zachtjes tikte de regen in de nacht op het camperdak. S morgens is het nog wat druilerig dus ik draai de luifel weer uit zodat de mannen gewoon droog buiten kunnen zijn onder de luifel

Dank je baas.

Maar gewoon binnen is ook goed denken ze.

De vermoeidheid wordt met de dag erger, tis maar goed dat het er bijna opzit of niet jongens.

Charlie en Cooper ons boeven stel 

Alinda maakt weer Englisch breakfast en gelukkig is het weer droog buiten dus kan ik heerlijk buiten genieten van een lekker ontbijtje.

Vandaag zal ook de alweer de laatste dag op Fyn zijn, waar we deze dag eindigen in Jutland is nog onbekend. We breken hier de boel weer op en vertrekken weer richting de kust lijn..

We rijden eerst richting Odense waar Alinda nog even naar een paardenwinkel wil, daarna gaat de koers richting Bogense. Vlak voor Bogense is een nieuw ontwikkeld natuurgebied, er staat een vogelkijk hut en een parkeerplaats, we stoppen even op deze plek.

Vanuit de kijkhut zien we een witte molen, er loopt een wandelpad naar toe, Alinda had er geen behoefte aan om heen te lopen en bleef bij de mannen, ik scharrel het pad nog even af naar de molen.

Een prachtig witte molen, prive bezit dus er dicht bij komen was niet mogelijk.

We rijden nog even door het oude dorp Bogese en genieten van de prachtige oude pandjes van dit haven stadje en rijden dan via allemaal binnen door wegen weer naar de kleine Belt brug. We verlaten Fyn en rijden Jutland weer binnen

We hebben een camperplek in de navigatie gezet  net voorbij Kolding,  maar als we er aan komen staan er al 4 campers vlak op elkaar, nee daar willen we niet staan en rijden verder, een alternatief is al snel gevonden maar ook dat stond ons niet aan. We besluiten om dan iets verder door te rijden naar een camperplaats waar we vorig jaar ook gestaan hadden in Glejbjerg. Een grote kippen boer heeft naast zijn bedrijf een aantal camperplaatsen. We rijden door een omgeving die we al vaker doorkruist zijn in de laatste jaren maar toch herkennen we weinig.  We komen bij de boerderij aan en er staan al 2 campers, de boer ziet ons aankomen en komt naar ons toe. Als Alinda verteld dat we vorig jaar ook met de beagles bij hem hadden gestaan wist ie het weer, 7 hadden jullie toen toch zei hij. We zetten de camper op het grasveld en ik zet de kennel weer uit.

We gaan eerst eten en maken dan een lange wandeling met de mannen door de omgeving. Lekker moe komen ze weer terug bij de camper

De heren gaan nog even in de kennel terwijl Alinda thee zet. 

We zitten net aan de thee staat de boer voor de camper met 6 verse eieren. Een mooi gebaar, ook vorig jaar hadden we die gekregen

De kippen zitten allemaal in de schuren en ook wij gaan maar op stok. Morgen willen we nog een dagje zee meepakken

Dinsdag 11 Augustus

Wakker worden met het geluid van 48.000 kippen, een heerlijk gekakel. De heren hoorden het wel maar hadden niet direct door waar het weg kwam.

Heerlijk scharrelden de kippen naast de stal onder de bomen rond.

Allemaal mooi vol in de vuren, een prachtig gezicht

Maar dan hebben ze het door, vanuit de camperdeur kunnen ze de kippen zien, helemaal geen reactie alleen attentie.

Het is vandaag 9 jaar geleden dat we onverwachts onze Justin verloren, hij bracht ons een kleine groet, de enige regenboog die we in weken zagen stond vanmorgen boven de camper.

Heerlijk luisteren naar het kippenconcert.

We gaan ontbijten, de mannen komen ook naar binnen en nemen het er nog even van. Vandaag willen we nog een dagje naar het strand met ze.

We breken op, vullen water bij en legen de vuilwatertank weer en rijden dan richting de kust bij Børmose strand. Het blijft altijd weer bijzonder als je gewoon met de camper de duinen rij passeert en zo het strand op rijd.

We rijden een stukje het strand op, niet zover als anders want er liggen wat verse stuifduinen waar je beter niet doorheen kunt rijden ivm het risico op vast komen te zitten , en zetten dan de camper neer.

De honden doen we de tuigen om en we lopen een heel stuk langs de vloedlijn, er staat een beste wind en we waaien even lekker door. 

Charlie stond te blaffen naar boven , kijk opa Dylan, we zijn weer waar jij vorig jaar ook was leek het wel.

Leek het toen we vertrokken een donkere dag te worden bij de kust was het prachtig wandelweer.

De mannen hadden dikke pret.

Donald in zijn element in de branding.

Ik maak nog een foto van de mannen samen, helaas lukte het ditmaal niet om alle koppies naar mij te laten kijken, er was te veel afleiding voor ze, honden, kinderen en vliegers.

De harde wind zorgde voor een stevig golfslag.

Na een lange trip langs de vloedlijn lopen we terug naar de camper, de heren gaan naar binnen en vallen in slaap. Ik klauter de duinen nog even op voor wat foto's

De resten van Duitse bunkers, ze liggen er nog steeds.

De lucht veranderd en wordt wat dreigender, het gaf wel een prachtig effect.

En zo aan het eind van de middag verlaten we het strand, We gaan op zoek naar een slaapplaats voor onze laatste nacht in Denemarken. We zakken af richting de grens en vinden een plekje in Hjortlund. Een camperplaats voor 5 bij opnieuw een voormalige boerderij. Er staat 1 andere camper als we arriveren. Het kenneltje zet ik weer op en we maken de laatste restjes op voor het avond eten.

De laatste avond in Denemarken , de laatste zonsondergang hier in dit mooie land voor ons deze vakantie.

En bij de heren gingen de luikjes vroeg dicht, ze waren leeg.

Wordt vervolgd.