De bende van Bork is klaar voor nieuwe avonturen .

vrijdag 17 april 2026

Wedstrijd Friesland

 


Na lange tijd hadden we weer een wedstrijd, dit maal in Koudum , Frieslamd.  James in graad 0, Odin in graad 1 en Donald in graad 2. Een lange das dus zo met alle mannen, .De bus pak ik vrijdag avond in 

 Op zatrerdag vertrekken ik vertrek rond een uur of 7 vanuit Westerbork met de drie mannen en ben rond 10 over 8 in Koudum, spullen naar binnen en even een blokje om met de heren. En dan is het wachten op het moment dat James als eerste van de drie zijn kunsten mag vertonen. De trainingen gaan tegenwoordig goed met hem dus ben benieuwd..


Als een haantje loopt hij de voorring, kop omhoog, maar wel gefocust op een 1 teckel. die een iets eerder dan hem start. We gaan naar de start en we wachten op de fluit en gaan er dan vandoor, James vervalt een beetje in zijn oude, de neus gaat weer naar de grond en geen snelheid, als hij dan de tunnel ook nog voorbij loopt en er aan de verkeerde kant inschiet is het over.... jammer, had het anders voorgeteld, dan maar met goede moed naar ronde 2

En die lopen we binnen een half uur. James is er meer bij met zijn kop, springt wel een stuk beter maar als we de tunnel nemen gaat hij even buurten bij de latten legger er achter, Ik kreeg hem weer mee maar dit koste ons heel veel tijd.  Maar na het kruisje op ronde 1 hadden we nu een uitslag, James werd 3e


James is klaar voor de rest van de dag. Het parcours wordt een klein beetje veranderd voor graad 1 De breed wordt vervangen door de wip en een tunnel door de palen. Ik haal Odin en ben benieuwd, net als James gaan ook de trainingen met Odin op dit moment echt super, hij heeft de volle focus en snelheid dan te pakken, Benieuwd wat hij hier laat zien..

We starten en vanaf de start is het al niks, de neus naar de grond en totaal geen snelheid. Ik krijg hem mee maar na sprong 3 hebben we al een disk, hij neemt de sprong 2 keer.  Zit dan wel een leuk stukje tussen maar palen gaan echt snuffelend, en als we via de kat naar de laatste tunnel gaan loopt Odin de tunnel voorbij, wil naar een andere hond en als toppunt tilt hij zijn poot nog even op tegen het loopwiel van de keurmeester... pfff wat een drama ronde.

Er volgt een verandering van het parcour voor graad 2.  En we mogen deze verkennen. Ik ben benieuwd hoe Donald het doet,  hij heeft de laatste weken wat last van zijn ogen met trainen vooral tegen de zon in. Gelukkig is deze wedstrijd binnen.

We starten en Donald is ouderwets fel, Loopt heerlijk en doet echt zijn best, helaas neemt hij een tunnel extra en krijgen we dus een disk, zo jammer want dit was echt een heerlijke Donald ronde. Balen dus.

De jumping volgt dan als laatste eerst weer voor graad 1.  De manege deur waait met een harde knal dicht en Odin is direct weer van slag, balen dat dat nu weer moest gebeuren. Start gekrult tussen de benen en ik moet echt moeite doen om hem blij te krijgen. Vanaf de start is  de neus van Odin op de grond en ik krijg hem er niet bij, we huppen door de baan en bij de palen gaat Odin er te vroeg uit, ik herstel  iet want had al moeite genoeg om hem er bij te houden dus weer een disk, de rest van de ronde is ook drama,  Nee het was niet de dag van Odin.

Nog 1 ronde met Donald. Het hele parcours werd over de kop geeft en er kwam een pittig rondje te staan. Maar toch zag ik mogelijkheden. We starten en Donald ontkomt me, inplaats van de sprong links duikt hij de palen in, Disk...... weg ronde We herstellen en gaan verder maar er is totaal geen contact meer tussen ons, ik breek de ronde af. Zo jammer deze. 

Onze wedstrijddag zat erop. na 6 rondjes  1 uitslag en 5 disken.... nee dit was niet onze dag, normaal lopen we in Koudum veel beter.  Ik pak de spullen in en vertrek naar huis, na een lange dag ben ik rond kwart voor 7 weer thuis

vrijdag 10 april 2026

Met de camper naar Achtmaal

 

Ons eerste camperreisje met de mannen in 2026 hebben we weer gehad. Afgelopen paasweekend waren we met de hele meute in Achtmaal. Bij John en Carla op de boerderij. Joris en Nicole waren daar ook  met hun viervoeters, een heerlijk honden weekend zou het worden.

Donderdag avond had ik de camper klaar gemaakt voor vertrek, tafel naar beneden en de benches voor de mannen geplaatst. Terwijl ik daar mee bezig was kwam het besef even binnen dat dit het eerste ritje met de camper zonder Dylan zou worden.....

De benches staan. 


Goede vrijdag heb ik vrij genomen, zo konden we er echt een lang weekend van maken. De laatste dingen de camper in, de honden er in en dan in de middag  beginnen we aan de reis naar Achtmaal, een plaatsje in Brabant vlak tegen de grens met Belgie.


De heren zaten eerste klas, mooi achter het raam, 


Het was behoorlijk druk onderweg, we stonden geregeld stil of reden langzaam


Aan het eind van de middag zijn we op de plaats van bestemming. Joris en Nicole zijn er ook met Casper, Hugo en Norris. We mogen de camper direct naast het hek van het hondenveld zetten, zo kunnen de honden direct vanuit de camper het speelveld op


De heren spelen direct alsof hun leven er van afhangt. Ondertussen genieten de baasjes van een  bakkie koffie. Joris en ik rijden in de avond naar de snackbar in Achtmaal en halen snack. We geniteen met z'n allen bij Carla in huis van de snacks en hebben een gezellige avond samen. Joris en Nicole vertrekken in de loop van de avond weer naar huis en zullen de volgende dag weer komen en dan in de caravan van Carla overnachten. Wij trekken ons terug in de camper. De mannen zoeken hun plekje weer op, tis even weer wennen voor hun.


He we horen de pension hondjes van Carla nog spelen op het veld en wij zitten binnen.


Charlie zit in de stoel naast me.


En uiteindelijk vind ieder zijn plek en vallen ze allemaal in slaap. Ook wij maken ons op voor de nacht. In de nacht kijk ik een keer met de zaklamp naar de mannen, ze liggen verspreid door de camper in een diepe coma.


We hebben een goede nacht en de mannen slapen ook de hele nacht door. Rond half 8 zijn ze wakker en doe ik ze naar buiten, de eerste groepsfoto van het weekend is weer een feit.


De mannen gaan weer de camper in en ik loop even naar de koeien, even terug in mijn roots.


We gaan ontbijten maar voordat het zover is loeren de heren via het raam naar de hondjes op het veld.


Wat schaft de pot baas ?



Na het ontbijt gaan de mannen het veld weer op. Het veld grote veld is gedeeld in 3 delen. Onze heren hadden hun eigen deel en de pensioen hondjes  liepen op het andere deel.


De camper op de achtergrond en het zwarte deel direct naast de beuken haag  is het hek waardoor de heren het veld op konden.


Er wordt wat afgespeeld maar soms moet je de accu even weer opladen.


In de middag komen Joris en Nicole ook weer naar Achtmaal vanuit Drunen.  De heren zijn weer samen en hebben dikke pret.


In 1944 is er op de plaats waar wij staan met de camper een Lancaster bommenwerper neergestort. In 2017 zijn de laatste resten geborgen. In Achtmaal is een particulier oorlogsmuseum waar het verhaal van dit vliegtuig met de brokstukken is tentoongesteld . John nam Joris en mij mee naar dit museum. Een prachtig museum met het verhaal van de 104e infanterie divisie The Timberwolves, de divisie die de gemeente Zundert heeft bevrijd..

Gedenk plaat met kleien onderdelen van het toestel voor het erf van Jon en Carla


Een indrukwekkende verhaal staat ten toon gesteld in dit museum, als je in de buurt bent is het zeker een bezoek waard. We kregen een rondleiding van de eigenaar en die wit ons vele verhalen te vertellen. Bij de resten van het vliegtuig stond ik verbaasd hoe goed bepaalde delen nog waren na zo'n zware crash en zolang in de grond.

De Lancaster in volle glorie


Resten van het vliegtuig.



Een deel van verhaal van het vliegtuig.


Fotocollage van de opgraving in 20217


Onze camper staat op de plaats waar het vliegtuig zich in de grond boorde.


Het werd een lange middag in het museum met prachtige verhalen. Aan het eind van de middag gaan we terug naar de boerderij, we eten weer samen, de honden maken weer veel plezier en s avonds duiken we weer moe ons bedje in.


Het was een nacht met heel veel wind, we voelden de camper schudden. S ochtends is de wind gelukkig iets gaan liggen.. De mannen zijn weer op hun veldje en de eerste groepsfoto is weer gemaakt op het bankje.


Als de andere vriendjes ook wakker zijn komt voor mij de uitdaging oom ook de honden van Carla erbij te krijgen op de foto. met Charlie Brown lukte het.


Met Lulu er bij was een dingetje. Die wilde niet stil zitten.


Mar het lukte uiteindelijk toch hahah.


Met Summer had ik nog meer problemen om ze goed op de plaat te krijgen, in de groep lukte niet dan maar samen met papa Odin en broer James.


De mannen alleen


In de middag genieten we samen van een gezellige BBQ.


Na een gezellige dag samen kruipen we s avonds weer onder de wol, de mannen hebben hun plek alweer gevonden.

Het werd een koude nacht, rond half drie ruiken we poep, Ik ga eraf en oh jee, Elwood was aan de diaree, overal zat het..... dus aan de poets midden in de nacht, de andere heren sliepen gewoon door met Elwood ga ik nog een tijdje het veld op en als hij echt leeg is gaan we weer naar binnen, ik was inkoud en kon de slaap daarna niet meer vatten. Elwood daarin tegen sliep binnen 5 minuten.

Ik was dus vroeg in de veren , het had licht gevroren en er hing een sliertje mist over de landerijen toen de zon opkwam, genieten dus.


De mannen mochten ook weer vroeg naar buiten.


Hek los en deur open zo konden ze kiezen wat ze wilden. James kwam even gezellig een bakkie doen bij mij op schoot.


En dan maar weer wachten op hun andere vriendjes... volgens mij zijn ze gespot.


De bende van Bork, onze trots.


We ontbijten samen en genieten dan van de spelende honden op het veld.




Lulu, lekker eigenwijs bij Carla op schoot.


Kom tante Carla zwemmen, tis mooi weer, we geven je wel een zetje.



Van al dat gespeel wordt je moe en de mannen zoeken een plekje om even bij te komen.



gezelligheid kent geen tijd maar toch komt er het moment dat we weer gaan inpakken. De benches plaats ik weer en de mannen gaan op hun plek. we nemen afscheid van Carla en haar familie en Joris en Nicole. We beginnen aan de reis terug naar het Noorden. 


We zitten tegen de grens aan met Belgie dus even over de grens de tank vol gooien scheelde 30 cent per liter  met Nederland. We waren niet de enigen.


Na een voorspoedige reis komen we s avonds weer veilig thuis. De mannen zoeken hun eigen plekje weer en vallen direct in een diepe slaap.



Ik haal het nodige uit de camper, de rest komt later in de week wel. Een prachtig paasweekend kwam zo ten einde. John en Carla nogmaals dank voor jullie gastvrijheid dat we het hele weekend bij jullie op het erf mochten staan en gebruik mochten maken van alles wat we nodig hadden.