De prunus, een boom met een speciale betekenis

 De Prunus voor ons huis.... gewoon een boom, gewoon een sierkers. Voor mij in het voorjaar een boom met een betekenis.......een boom van hoop en liefde

Het begon een aantal jaren geleden. Michael kreeg zijn totale crash en er was geen zicht op verbetering volgens de specialisten. Het was in maart, de bloesem deed zijn best om tot volle ontwikkeling te komen. Elke stap vooruit met Michael liepen we onder de boom door, we zagen de bloesem tot volle pracht komen en Michael knokte in die periode zich helemaal terug.

Dylan vierde jaren op 26 maart  zijn verjaardag met een foto onder de bloeiende prunus. Ook bracht hij zijn beide kroonprinsjes de schoonheid van moeder natuur bij door samen te poseren onder de bloesem, helaas zou de bloesem van vorig jaar de laatste worden voor Dylan.

Dit jaar leek de bloesem dus voor ons anders te zijn. De boom kwam later in bloei 

Toen werd het 11 maart. Elwood kreeg een Tia, De ontluikende bloesem werd weer een baken van hoop, Onze rondjes eindigden steevast onder de boom voor een foto.

En ondanks zijn eigen problemen liet Elwood zien dat ook Dylan nog niet vergeten was, de tong , het kenmerk van de oude baas op de foto is nog steeds in de meute.

De bloesem ontvouwde zich steeds meer.

En ook Elwood zijn herstel ging stapje voor stapje vooruit.

Ruim 2 weken later, de bloesem wordt per dag mooie en Elwood  zijn koppie is toch weer wat rechter gekomen maar blijft scheef, het zicht in zijn linker oog is verminderd maar zijn levenslust is weer helemaal terug.

En ook de tong die blijft weer komen.

En dan wordt het 26 Maart.......

Geen vrolijke oude Dylan voor de boom, hij heeft de bloesem niet meer mogen meemaken.....

Ik ga met zijn kroonprinsjes even samen naar de boom. De beide jonge mannen  voor de boom waar ze vorig jaar met opa zaten,

En dan gebeurt er dit...... tegelijk gaan de koppies omhoog, net of  is er een lijntje.... zie je ons opa ? Het gaat goed met ons, we hopen dat je trots op ons bent......

Ik zat er bij, kreeg natte ogen en moest een aantal keren slikken, zo bijzonder dit moment....

Als de avond valt neem ik alle mannen nog een keer mee naar de boom. Een groet aan opa Dylan van zijn meute, op wat zijn 18e geboorte dag was........

Kersenbloesem........ voor mij voor altijd verbonden met wat ik hierboven beschreef...........

Elwood heeft een Tia gehad

 De rust in de muet is weer verstoord. Zomaar uit het niets is Elwood opnieuw patiënt. 2 week geleden op woensdag voer ik de honden  en ga daarna naar mijn werk. Er is niets aan de hand. Nog geen anderhalf uur later belt Alin. Ik ga met spoed naar de dierenarts met Elwood het gaat niet goed.. Bij de dierenarts blijkt dus inderdaad dat hij een lichte Tia heeft gehad. koppie weer erg scheef en zwalkend op zijn pootjes. Met rust moet het weer redlijk herstellen. De eerste dagen liep hij echt als een dronken man door huis, kop schever dan vorig jaar  en de nachten waren onderbroken en nat. Hij kon zijn blaas niet onder controle houden. Maar langzaam aan zien we hem weer terug krabbelen. Loopt weer stabiel, speelt weer met de jonge heren en loopt in de groep met de wandelingen weer gewoon tussen de rest. Ook de nacht rust is terug en de blaas is weer onder controle. Hopen dat het herstel nu verder doorzet en dat zijn koppie nog wat rechter komt weer.

Cooper vind het maar vreemd hoe Elwood zich gedraagd

De meute laat opnieuw zien hoe bijzonder hun band is als er een meute lid ziek is.

Steeds dicht bij Elwood.

Cooper en Charlie vertrouwen het niet.

En ook Donald is steeds bij zijn half broer.

Langzaam aan komt het koppie wat minder scheef.

Samen weer aan de wandel met de rest.

De prunus.... opnieuw een periode van spanning   hier in de meute op het moment als hij in bloei komt

het herstel lijkt ingezet. De nachten zijn weer ononderbroken en droog.

Samen sterk, zoals zo vaak.

James en Odin in Hardenberg

 

Afgelopen zondag stond er weer een wedstrijd van de Raad in de kalender. Een graad 0 en 1 wedstrijd in Hardenberg. James en Odin had ik ingeschreven.. Dus samen met vader en zoon vertrok ik zondag ochtend rond  7 uur richting Hardenberg.

De zon kwam op aan de oostelijke hemel, een voorbode van een mooie dag ??

Ik stond ingedeeld in de bouwploeg voor he parcours van graad 0 dus moest er tussen kwart voor 8 en 8 uur zijn. Ik was met drie kwartier ter plekke dus voordat ik de manege in ging de heren nog even vlug uitgelaten. De heren de auto weer in en samen met de andere bouwers zette  we het parcours klaar voor graad 0.

Ik haal mijn nummers nog even op in de kantine, teken de presentie lijst en dan  mogen we onze ronde verkennen en zullen hem redelijk snel 2 maal achter elkaar lopen. Een leuk rondje ligt er voor ons klaar.

Er zijn nog een aantal uitvallers dus we komen nog wat eerder aan de beurt dan  verwacht. James was in de voorring al lekker attent en had de aandacht goed bij mij. Hij is terug in de bak waar hij 6 jaar geleden zijn grote show succes haalde door de ras groep te winnen en uiteindelijk 9e best in show te worden. Nu dus in een hele andere discipline van de honden sport terug op 'vertrouwde grond' We lopen naar de start en ik zet James klaar. vanaf het begin heb ik goed contact, de neus wil wel naar de grond maar James loopt een keurige ronde en komt foutloos binnen. De uitslagen komen snel online en we vinden James terug op een mooie 2e plaats met een U. Helaas geen ereprijs voor hem alleen de nr 1 gaat met een grote zak voer en rozet naar huis.

Ronde 2 volgt behoorlijk snel na de eerst. James is net iets feller en gaat goed weg. Na de kat gaat hij even buurten bij de keurmeester die naast het raakvlak staat, dit kost me kostbare tijd, krijg hem weer mee en hij loopt opnieuw een foutloze ronde. In de uitslag vinden we hem nu terug op plaats 3. Het buurten bij de keurmeester had veel tijd gekost maar toch was hij snellere dan in de eerste ronde.

 

James was klaar, 2 mooie rondjes had hij laten zien. Elke week met trainen zien we hem groeien en in de wedstrijden komt het er ook steeds meer uit nu.. 

Ik ga even met beide mannen aan de wandel. ader en zoon samen op wedstrijd toch wel bijzonder.

Dan is het tijd voor Odin, 2 rondes ook voor hem vandaag, een VP en een jumping. We starten met het VP.

Odin is lekker vrolijk en we hebben goed contact. In de voorring is hij ook iet afgeleid en heeft constant contact met mij. We mogen naar de start, ik zet Odin klaar en wacht op de fluit. We gaan weg, Odin komt direct mee, neemt raakvlak goed en we gaan door, tunnel en dan naar de palen ook die neemt hij goed dan de tunnel , Odin ziet een hond staan bij de start en gaat niet de tunnel in maar richting die hond, ik roep hem, roep nog een keer en hij komt terug, gelukkig is hij in de baan gebleven en kunnen we gewoon door, de rest van de ronde is er weer vol aandacht en komen we foutloos over de streep, Jammer van het tijd verlies nu kwam hij buiten de SPT (parcourstijd)  binnen wel foutloos maar daardoor dus geen U. Maar goed, ik was allang blij met wat Odin deze ronde had laten zien.

In de uitslag stond hij op een mooie 2e plaats.

Nog 1 ronde, de Jumping, de baan wordt omgebouwd en in de pauze mogen we hem verkennen. Een rondje met mogelijkheden dat zeker. Alleen zorgen dat Odin goed bij me blijft.

Ik haal Odin en we maken ons klaar. We mogen naar de start. Ik zet Odin klaar en dan gaan we... nou we ik, Odin draait nog een keer om , snuffelt wat en komt dan toch achter me aan, zijn tempo gaat omhoog en we houden goed contact. De latten blijven liggen en ook nu komen we foutloos over de streep. Binnen de SPT dus dit was een U rondje voor Odin. De puzzelstukjes beginnen echt op hun plaats te vallen, na vorige week ook nu weer super gelopen door hem. In de uitslag vinden we hem terug op een 3e plaats.

We zijn klaar. Ik was trots op beide mannen. 4 rondes gelopen 4 rondes foutloos  James 2e en 3e  en zijn vader maakt een copy van die uitslag door ook een 2e en een 3e plaats. Het is nog mooi vroeg in de middag als we weer naar huis rijden. Het was een mooie wedstrijd dag voor ons.

Filmbeelden volgen nog....