De Prunus voor ons huis.... gewoon een boom, gewoon een sierkers. Voor mij in het voorjaar een boom met een betekenis.......een boom van hoop en liefde
Het begon een aantal jaren geleden. Michael kreeg zijn totale crash en er was geen zicht op verbetering volgens de specialisten. Het was in maart, de bloesem deed zijn best om tot volle ontwikkeling te komen. Elke stap vooruit met Michael liepen we onder de boom door, we zagen de bloesem tot volle pracht komen en Michael knokte in die periode zich helemaal terug.
Dylan vierde jaren op 26 maart zijn verjaardag met een foto onder de bloeiende prunus. Ook bracht hij zijn beide kroonprinsjes de schoonheid van moeder natuur bij door samen te poseren onder de bloesem, helaas zou de bloesem van vorig jaar de laatste worden voor Dylan.
Dit jaar leek de bloesem dus voor ons anders te zijn. De boom kwam later in bloei
Toen werd het 11 maart. Elwood kreeg een Tia, De ontluikende bloesem werd weer een baken van hoop, Onze rondjes eindigden steevast onder de boom voor een foto.
En ondanks zijn eigen problemen liet Elwood zien dat ook Dylan nog niet vergeten was, de tong , het kenmerk van de oude baas op de foto is nog steeds in de meute.
De bloesem ontvouwde zich steeds meer.
En ook Elwood zijn herstel ging stapje voor stapje vooruit.
Ruim 2 weken later, de bloesem wordt per dag mooie en Elwood zijn koppie is toch weer wat rechter gekomen maar blijft scheef, het zicht in zijn linker oog is verminderd maar zijn levenslust is weer helemaal terug.
En ook de tong die blijft weer komen.
En dan wordt het 26 Maart.......
Geen vrolijke oude Dylan voor de boom, hij heeft de bloesem niet meer mogen meemaken.....
Ik ga met zijn kroonprinsjes even samen naar de boom. De beide jonge mannen voor de boom waar ze vorig jaar met opa zaten,
En dan gebeurt er dit...... tegelijk gaan de koppies omhoog, net of is er een lijntje.... zie je ons opa ? Het gaat goed met ons, we hopen dat je trots op ons bent......
Ik zat er bij, kreeg natte ogen en moest een aantal keren slikken, zo bijzonder dit moment....
Als de avond valt neem ik alle mannen nog een keer mee naar de boom. Een groet aan opa Dylan van zijn meute, op wat zijn 18e geboorte dag was........
Kersenbloesem........ voor mij voor altijd verbonden met wat ik hierboven beschreef...........
1 opmerking:
Nou de tranen vloeien hier ook rijkelijk hoor wat bijzonder mooi verwoord
Liesbeth Barnas
Een reactie posten