Met de camper naar Achtmaal

 

Ons eerste camperreisje met de mannen in 2026 hebben we weer gehad. Afgelopen paasweekend waren we met de hele meute in Achtmaal. Bij John en Carla op de boerderij. Joris en Nicole waren daar ook  met hun viervoeters, een heerlijk honden weekend zou het worden.

Donderdag avond had ik de camper klaar gemaakt voor vertrek, tafel naar beneden en de benches voor de mannen geplaatst. Terwijl ik daar mee bezig was kwam het besef even binnen dat dit het eerste ritje met de camper zonder Dylan zou worden.....

De benches staan. 

Goede vrijdag heb ik vrij genomen, zo konden we er echt een lang weekend van maken. De laatste dingen de camper in, de honden er in en dan in de middag  beginnen we aan de reis naar Achtmaal, een plaatsje in Brabant vlak tegen de grens met Belgie.

De heren zaten eerste klas, mooi achter het raam, 

Het was behoorlijk druk onderweg, we stonden geregeld stil of reden langzaam

Aan het eind van de middag zijn we op de plaats van bestemming. Joris en Nicole zijn er ook met Casper, Hugo en Norris. We mogen de camper direct naast het hek van het hondenveld zetten, zo kunnen de honden direct vanuit de camper het speelveld op

De heren spelen direct alsof hun leven er van afhangt. Ondertussen genieten de baasjes van een  bakkie koffie. Joris en ik rijden in de avond naar de snackbar in Achtmaal en halen snack. We geniteen met z'n allen bij Carla in huis van de snacks en hebben een gezellige avond samen. Joris en Nicole vertrekken in de loop van de avond weer naar huis en zullen de volgende dag weer komen en dan in de caravan van Carla overnachten. Wij trekken ons terug in de camper. De mannen zoeken hun plekje weer op, tis even weer wennen voor hun.

He we horen de pension hondjes van Carla nog spelen op het veld en wij zitten binnen.

Charlie zit in de stoel naast me.

En uiteindelijk vind ieder zijn plek en vallen ze allemaal in slaap. Ook wij maken ons op voor de nacht. In de nacht kijk ik een keer met de zaklamp naar de mannen, ze liggen verspreid door de camper in een diepe coma.

We hebben een goede nacht en de mannen slapen ook de hele nacht door. Rond half 8 zijn ze wakker en doe ik ze naar buiten, de eerste groepsfoto van het weekend is weer een feit.

De mannen gaan weer de camper in en ik loop even naar de koeien, even terug in mijn roots.

We gaan ontbijten maar voordat het zover is loeren de heren via het raam naar de hondjes op het veld.

Wat schaft de pot baas ?

Na het ontbijt gaan de mannen het veld weer op. Het veld grote veld is gedeeld in 3 delen. Onze heren hadden hun eigen deel en de pensioen hondjes  liepen op het andere deel.

De camper op de achtergrond en het zwarte deel direct naast de beuken haag  is het hek waardoor de heren het veld op konden.

Er wordt wat afgespeeld maar soms moet je de accu even weer opladen.

In de middag komen Joris en Nicole ook weer naar Achtmaal vanuit Drunen.  De heren zijn weer samen en hebben dikke pret.

In 1944 is er op de plaats waar wij staan met de camper een Lancaster bommenwerper neergestort. In 2017 zijn de laatste resten geborgen. In Achtmaal is een particulier oorlogsmuseum waar het verhaal van dit vliegtuig met de brokstukken is tentoongesteld . John nam Joris en mij mee naar dit museum. Een prachtig museum met het verhaal van de 104e infanterie divisie The Timberwolves, de divisie die de gemeente Zundert heeft bevrijd..

Gedenk plaat met kleien onderdelen van het toestel voor het erf van Jon en Carla

Een indrukwekkende verhaal staat ten toon gesteld in dit museum, als je in de buurt bent is het zeker een bezoek waard. We kregen een rondleiding van de eigenaar en die wit ons vele verhalen te vertellen. Bij de resten van het vliegtuig stond ik verbaasd hoe goed bepaalde delen nog waren na zo'n zware crash en zolang in de grond.

De Lancaster in volle glorie

Resten van het vliegtuig.

Een deel van verhaal van het vliegtuig.

Fotocollage van de opgraving in 20217

Onze camper staat op de plaats waar het vliegtuig zich in de grond boorde.

Het werd een lange middag in het museum met prachtige verhalen. Aan het eind van de middag gaan we terug naar de boerderij, we eten weer samen, de honden maken weer veel plezier en s avonds duiken we weer moe ons bedje in.

Het was een nacht met heel veel wind, we voelden de camper schudden. S ochtends is de wind gelukkig iets gaan liggen.. De mannen zijn weer op hun veldje en de eerste groepsfoto is weer gemaakt op het bankje.

Als de andere vriendjes ook wakker zijn komt voor mij de uitdaging oom ook de honden van Carla erbij te krijgen op de foto. met Charlie Brown lukte het.

Met Lulu er bij was een dingetje. Die wilde niet stil zitten.

Mar het lukte uiteindelijk toch hahah.

Met Summer had ik nog meer problemen om ze goed op de plaat te krijgen, in de groep lukte niet dan maar samen met papa Odin en broer James.

De mannen alleen

In de middag genieten we samen van een gezellige BBQ.

Na een gezellige dag samen kruipen we s avonds weer onder de wol, de mannen hebben hun plek alweer gevonden.

Het werd een koude nacht, rond half drie ruiken we poep, Ik ga eraf en oh jee, Elwood was aan de diaree, overal zat het..... dus aan de poets midden in de nacht, de andere heren sliepen gewoon door met Elwood ga ik nog een tijdje het veld op en als hij echt leeg is gaan we weer naar binnen, ik was inkoud en kon de slaap daarna niet meer vatten. Elwood daarin tegen sliep binnen 5 minuten.

Ik was dus vroeg in de veren , het had licht gevroren en er hing een sliertje mist over de landerijen toen de zon opkwam, genieten dus.

De mannen mochten ook weer vroeg naar buiten.

Hek los en deur open zo konden ze kiezen wat ze wilden. James kwam even gezellig een bakkie doen bij mij op schoot.

En dan maar weer wachten op hun andere vriendjes... volgens mij zijn ze gespot.

De bende van Bork, onze trots.

We ontbijten samen en genieten dan van de spelende honden op het veld.

Lulu, lekker eigenwijs bij Carla op schoot.

Kom tante Carla zwemmen, tis mooi weer, we geven je wel een zetje.

Van al dat gespeel wordt je moe en de mannen zoeken een plekje om even bij te komen.

gezelligheid kent geen tijd maar toch komt er het moment dat we weer gaan inpakken. De benches plaats ik weer en de mannen gaan op hun plek. we nemen afscheid van Carla en haar familie en Joris en Nicole. We beginnen aan de reis terug naar het Noorden. 

We zitten tegen de grens aan met Belgie dus even over de grens de tank vol gooien scheelde 30 cent per liter  met Nederland. We waren niet de enigen.

Na een voorspoedige reis komen we s avonds weer veilig thuis. De mannen zoeken hun eigen plekje weer en vallen direct in een diepe slaap.

Ik haal het nodige uit de camper, de rest komt later in de week wel. Een prachtig paasweekend kwam zo ten einde. John en Carla nogmaals dank voor jullie gastvrijheid dat we het hele weekend bij jullie op het erf mochten staan en gebruik mochten maken van alles wat we nodig hadden.