Het jaar 2025

 We zitten weer aan het eind van het jaar, tijd voor een terugblik naar het leven van de meute in 2025.

2025.......... Een jaar met hele dikke zwarte randen, niet alleen voor de meute maar ook voor ons prive. Een jaar waarin we dierbaren verloren. Een jaar waarin ziekte en verdriet elkaar maar bleven opvolgden, een jaar wat ons niet bracht wat we hadden gehoopt.

2025 ... Het jaar waarin we 4 hele dierbare honden verloren. Djanis, Domino, Elfie en onze Dylan.. Het jaar waarin Elwood zou mogen gaan genieten van zijn wedstrijd pensioen maar hij kreeg een zware aanslag op zijn lijfje. Het jaar waarin we eigenlijk niet veel wedstrijden hebben gelopen, de motivatie was even helemaal weg. Het jaar waarin we ondanks alles toch een prachtige reis door Denemarken maakten met de complete meute, Het jaar waarin we onze grote vriend verloren 2 dagen voordat we zouden beginnen aan onze reis naar Tsjechie. Het jaar waarin de meute verder moest zonder hun leider, Het jaar wat uiteraard ook mooie momenten had. Het jaar 2025..... een jaar wat we niet snel zullen vergeten.........

Ik neem jullie nog 1 keer mee naar het jaar 2025 van ons samen met de meute.

Januari

De mannen gaan relax het nieuwe jaar in. Totaal geen stress tijdens het vuurwerk, heerlijk is dat.

We gaan naar Friesland voor de eerste wedstrijd van het jaar. James en Donald, de eerste keer zonder Elwood, het voelde vreemd. Maar met een 2e plaats verlieten we Friesland, Donald deed wat Elwood zo vaak had gedaan.

Een bezoek aan  Wijdenes, Djanis, Elwood zijn zus, is erg ziek en wordt niet weer beter. Ook Domino,  haar moeder, begint steeds meer af te takelen. De meute is mee, ze vermaken zich op de wei. Het zal de laatste keer zijn dat Elwood zijn zusje ziet.....

Speciale vriendin van ons. Domino

Auw wat deed het zeer Djanis zo te zien...

Broer en zus nog een keer samen op de foto.... het zou hun laatste foto samen worden...

Mooi vries weer dus lekkere wandelingen met Dylan. Jasje aan en gaan. wat een genot. De oude baas geniet zo van deze momenten.

Een smile van oor tot oor.

Ik zet de paaltjes setting nog even op om er op te trainen met Odin, ook Elwood mag nog even lekker zich uitleven.

Yess baas, ikke ook.

Dylan gaat op bezoek bij zijn zus.

Een top dag op de TWN. Alinda is niet fit dus loop ik deze wedstrijd ook met Odin  Met zowel Donald als Odin loop ik een clear round .Donald zal overall 8e in het klassement worden en de 3e medium hond van de dag.

Odin met zijn clear round vaan

En Donald met zijn clear round en 3e medium vaan.

Dylan is trots op Donald . Ze kunnen soms niet met elkaar maar ondertussen hebben ze wederzijds respect.

En op de laatste dag van de maand sluit Cooper zijn cursus af.

Februari

Bhodi komt weer logeren. Lekker wandelen samen met zijn jonge vriendjes

Heerlijk hoe Bhodi steeds weer in de groep opgaat als hij hier is.

Heerlijk op stap met Dylan

Blij oud manneke.

Veldkamps viervoeters komen een weekendje langs.

Norris en Cooper samen met opa. De jeugd en de oudste generatie samen. Unieke momenten.

En uiteraard wandelen met de hele meute samen.

En dan is er sneeuw. Opa Dylan is erbij als Cooper zijn eerste echte sneeuwdek meemaakt.

Jasje aan voor opa en op stap met de groep.

Op 12 Februari overlijd Djanis veel te vroeg kwam er een einde aan haar prachtige leven. Djanis mocht maar 12 jaar en 5 maanden worden.....Ik rij naar Wijdenes voor een laatste groet aan Djanis... Samen met Petra en Leo brengen we haar naar het crematorium.

Verdriet bij Petra en Leo. Hun bruinsnuit... veel te vroeg moesten ze afscheid nemen.

Dag Djanis....., in je zoon James leef je een stukje voort hier in de meute. Bedankt voor alle mooie herinneringen. 

Terug in Wijdenes knuffel ik nog even met mijn grote vriendin Domino en heb lol met Cooper zijn broer Bart.

De sneeuw verdwijnt, nog een wandeling in een winterse setting

Als alle sneeuw weg is een heerlijke ronde met onze eigen sneeuwvlok. Wat is Dylan wit geworden nu.

Mooie oude veteraan.

Op 27 Februari hebben we de eerste wedstrijd van Dogsport. Ik ga er heen met Donald. Als ik er net ben krijg ik en appje van Petra dat ze Domino later op de dag laten gaan. Ik wil nog afscheid nemen van mijn grote vriendin dus  loop het vp en dan nog het spel  met Donald. Vp was ik er niet bij met de kop, het verdriet speelde me op. Voor het spel fluitster ik  Donald in zijn oor.... loop deze ronde voor je moeder, hij deed het, we werden 2e.......  Ik pak op, meld me af en met Donald vertrek ik van Ambt Delden naar Wijdenes.

 Domino herkent me niet als ik binnen kom, dat was niks voor haar, ik ga naast haar zitten en dan is er weer herkenning, knuffelen en op schoot liggen. Daar valt ze in een diepe slaap. Als de dierenarts komt ligt ze in haar mand en zitten wij om haar heen. In ons bijzijn en dat van haar laatste zoon Donald slaapt Domino vredig in.... Op een maand na werd Domino 15 jaar......

Als ze me herkent is daar weer duidelijk hoe intens onze band was. Op mijn schoot valt Domino in een diepe slaap.

Met tranen in mijn ogen knuffle ik Do......

Donald neemt afscheid van zijn moeder.

Vredig slaapt Do in........ nog geen 3 weken na haar dochter Djanis, wat een verdriet voor Petra en Leo om 2 dierbare meiden zo kort na elkaar te verliezen

Een bijzondere vriendin was niet meer. Ik rij in de avond naar huis. Op de radio klinkt een liedje van Clouseau ....... Ze heette Domino.... Domino of zo,..... Dit kon geen toeval zijn. tranen rolden over mijn ogen....... 

In de dagen die volgenden merkten we het verdriet van Donald..... honden voelen meer dan wij weten, dat bleek nu ook maar eens weer

Het deed gewoon zeer om het verdriet van Donald te zien.

Maart

Wandelen samen met de oude baas, kostbare momenten samen, we genieten er dubbel van

You and me... Me and you...

En dan opeens is alles weer anders. Een heftig moment als ik thuis kom na werktijd. Elwood staat als een dronken man in de hal, de weg helemaal kwijt en de kop scheef. Ik ga direct met hem naar de dierenartspraktijk. Een aanval van het vestibulair syndroom, iets wat we bij Mango ook een aantal keren hebben meegemaakt. Met rust moet het weer grotendeels herstellen.

De kennel zet ik weer in de kamer. Zo kan Elwood rustig afgezonderd van de rest kan liggen. De jonge heren vonden het maar vreemd dat ze niet met oom Elwood mochten ravotten.

S nachts houdt Dylan Elwood goed in de gaten. Ik kijk s nachts een paar keer naar beneden en steeds is Dylan in de buurt van Elwood. Wat is hij toch zorgzaam voor zijn meute.

Een paar dagen later zitten we met James bij de dierenarts, meneer heeft last van droge ogen . Hij zal zijn hele leven kunsttranen moeten gebruiken in zijn rechter oog.

Ik wandel nu tijdelijk even in 2 groepen, de jeugd en de oudjes .Langzaam zien we Elwood weer opknappen, koppie nog scheef maar wel weer stevig op zijn pootjes.

Niet compleet zo zonder de beide oude mannen.

Elwood zijn koppie zat de eerste dagen echt scheef.

Maar gelukkig trekt het al redelijk snel weer rechter. 

Cooper was inmiddels alweer gestart met een volgende cursus en rond die ook met succes af.

Dylan en Elwood de beide oudjes elke avond nam Dylan echt plaats in de mand naast Elwood.

Ik bouw de wandelrondjes voor Elwood weer wat op en neem nu 1 van de jonge heren ook mee,

Al snel gaat ook Charlie mee en zo went Elwood weer aan drukte om hem heen tijdens het wandelen. Steeds een maatje meer erbij en dan na een week loop ik weer met de complete meute in 1 ronde.

Vriendje Fred komt weer logeren en met 8 beagles ga ik weer heerlijk aan de wandel.

Rijkdom, met een trotse roedelleider op elke foto van het stel samen.

De 2e wedstrijd van Dogsport, nieuwe locatie dus alleen Donald mee. na een lange dag kwamen we thuis met 2 x een plaats 3 en 1  x een disk.

En als Fred weer naar huis is wandel ik gewoon weer heerlijk met onze eigen 7.

Het voorjaar komt er aan. De prunus komt weer in bloei.

 

Donald liep niet echt fijn dus even een check voor hem bij de Fysio. Na zo'n apk tje zit alles weer recht en is de oude Donald weer terug

De momenten samen onder de bloeiende prunus, wetend dat het misschien het laatste jaar is dat Dylan erbij is...

De koning en zijn prinsjes. Kostbare momenten.

26 maart is een bijzondere dag. Dylan viert zijn 17e verjaardag, een prachtige mijlpaal voor de oude baas die het samen met zijn zus viert. Een uniek moment.

Alleen met Elwood op stap, de oude baas is weer zo goed als hersteld.

April

De maand begint met warm weer. De heren moesten echt wennen aan de warmte. Tongen hingen ver naar buiten met de rondes door het bos.

Koken met kijkers, als ik bezig ben in de keuken heb ik vaak fans.

Zo vier je de 17e verjaardag en zo zit je een week later in spanning als Dylan opeens erg ziek is. Eten wil hij niet en via het infuus wordt medicatie toegekend. Een spannende week volgde maar de oude baas toonde opnieuw zijn wilskracht en vocht zich er weer boven op.

De meute weet het, ze blijven in de buurt van Dylan.

Aan het infuus bij de dierenarts, daar moest hij een volle dag blijven.

Aan het eind van de dag halen we Dylan weer op, thuis had ik de kennel weer geplaatst, zo kon Dylan gewoon tussen de rest zijn maar toch afgezonderd. Zijn prinsjes liggen stijf buiten de kennel en blijven bij opa in de buurt.

Spannende dagen volgen maar langzaam aan zien we de oude baas weer opknappen.

En waar Dylan eerder in het jaar voor Elwood zorgde, daar zorgde Elwood nu voor Dylan. Steeds bij de oude baas als hij in de mand lag.

Na een spannende week was de smile gelukkig weer terug. Dylan had zich opnieuw terug geknokt, wat een strijder is het toch.

Een vriendje erbij ?? Baas wat doet die kikker in mijn waterbak ??

Met Pasen gaan we een weekend met de camper weg. De oude baas was er gewoon weer bij. We nemen de fietskar wel mee, als we een lange wandeling doen kan Dylan gewoon heerlijk mee  en als hij moe wordt kan hij rusten in de kar.

Alle 7 heerlijk in de ren voor de camper.

Kijken naar de koeien oftewel Koe...keloeren

Heerlijk wandelen met de mannen. Kijk er 1 een grote grijns hebben

We doen Dylan toch maar even in de kar als we merken dat hij vermoeider wordt, hij had een week eerder een beste jas uitgedaan.

Het beeld s nachts in de camper. Verspreid door de camper liggen de mannen heerlijk te slapen.

Een weekend naar Drunen. Cooper en Norris zijn weer samen en ook James en zijn toch wel grote vriend Casper

Sinds Wales vorig jaar zijn deze 2 dikke maatjes.

De gebroeders

En met een meute die weer gezond is sluiten we een rare maand af.

Mei 

Privé gebeurt  er van alles in ons leven, de meute is er voor ons, er heerst rust in de groep, iets waar we nu erg blij mee zijn. Charlie en Cooper zijn dikke maatjes en zijn erg aan elkaar gewaagd.

Vriendjes vanaf dag 1 , zo mooi deze twee samen

De momenten van opa Dylan en zijn kroonprinsjes, zo kostbaar, zo waardevol.

En dan is daar dat telefoontje..... je weet het komt een keer maar toch altijd is het onverwachts. Het gaat niet goed met Elfie, Dylan zijn zus, Jan en Jenny laten haar gaan. Ik neem Dylan alleen mee en samen wandelen we een stuk, verdrietig maar wetend dat  Elfie een prachtige leeftijd heeft mogen halen.

Zelf weer zo vol in het leven, maar je weet het kan zo anders zijn.

Samen met Dylan rijden we naar Roden om afscheid te nemen van Elfie, voor ons een dierbare vriendin. Nog 1 keer samen, het einde van een lange unieke periode samen 17 jaar en 7 weken.... Op dinsdag 20 mei slaapt Elfie thuis vredig in......

Nog 1 keer samen poseren voor de foto, zo vaak heb ik ze samen op de plaat gezet, deze laatste keer liet ik mijn tranen gaan...

Dag broer..... dag zus....

Dag Elfie, bedankt voor alle mooie herinneringen die we met jouw hebben mogen maken.... Je hebt een prachtige leven gehad en een hele hoge leeftijd mogen halen.....

Het leven in de meute gaat gewoon door, de mannen vermaken zich prima.

De mannen maken weer vele wandelingen samen of in kleinere groepjes. Elek ronde is genieten

Opa en de jeugd

Elwood samen met Doanld en Odin.

En altijd dat trotse grijze koppie voor de groep.

Mooie wijze oude man.

We gaan naar een agility workshop met de jeugd.

En zo zet Cooper zijn eerste stapjes in de agility wereld.

Een wedstrijd in Hoogeveen met Donald, James en Odin. Donald zit niet lekker in zijn velletje en loopt slecht. Odin en ik lopen voor het eerst een Raad wedstrijd en ondanks de disken lekker gelopen. James pakt zijn 1e podium met een 1e plaats.

Als de neus van de grond is dan laat James zien dat hij het echt wel kan.

Ja James daar is je eerste echte bokaaltje.

Juni / Juli

En dan is het zover dat we officieel met de agility training van Cooper gaan beginnen. Kijken of we er weer 1 hebben die het leuk vind.

In Frederiksoord is de fair Paard en Erfgoed, we gaan er een dagje rond struinen. Charlie en Cooper gaan met ons mee. Cooper doet zelfs nog mee aan een demo hondenmassage.

Paarden en heel veel publiek, voor de heren een goede training.

Demo honden massage met Cooper.

Bruine trouwe kijkers van Charlie kijken mij aan.

We krijgen logees, Ik had er zo naar uitgekeken. broer en zus weer samen maar helaas zonder Elfie komen de Roder dames logeren bij ons. Jan en Jenny gaan een week op vakantie en de meiden dus ook. We hebben een prachtige week samen en genieten van de dames in de groep. Dylan neemt de meiden onder zijn hoede.

De jonge heren met hun tantes.

Elwood en Dylan met de meiden.

En Dylan alleen met de meiden, waar Elfie anders de leider van de Roder meiden was leek Dylan dat nu even te zijn. Zijn eigen roedel werd even op de achtergrond geplaats nu was hij er voor de meiden.

Als Jan en Jenny na een week weer terug komen blijven ze bij ons slapen en vertrekken we de volgende dag samen met de camper naar Petra en Leo voor een puppen bezoekje. De beide dames mee in de camper, onze heren bleven thuis

Het werd een extra vakantie dag voor Jan en Jenny.

Genieten van jong leven.

Cooper gaat weer naar les. Hij heeft er echt aardigheid aan. Het is de laatste voor onze vakantie

De laatste weken van Juni  vertrekken we voor een rondreis door Denemarken met de camper. 2 weken maken we onvergetelijke herinneringen samen met de meute. De meute genoot, Opa Dylan genoot dubbel zo leek het wel. Wat een kostbare tijd waren deze 2 weken.

Alinda met onze trots. De eerste nacht in Duitsland op een camperplaats met een heerlijk groot honden veld.

Kiekeboe.

Op de zandbodem van de drooggevallen zee bij het eiland Romo. Wat was het genieten, voor ons voor de honden en helemaal voor Dylan.

Ergens op het strand  bij de Noordzee

We trokken in 2 weken heel Jutland rond. We kwamen op de mooiste plaatsjes.

De 1 na laatste dag nog 1 keer naar het strand. Wat genoot de oude baas.

Ik nam een moment alleen met Dylan, hier in het zand had ik al zo vaak gezeten met 1 van onze oude heren....

Een laatste blik over zijn schouder naar de zee. Dag zee, dag Denemarken, ik vond het fantastisch.

Juli /Augustus

Thuis is de pret nog niet voorbij. We krijgen 3 weken een logee. Fred komt weer in de groep

En weer dat trotse koppie.

We starten weer met de training. Dacht dat Cooper wel moe zou zijn na deze intensieve weken maar dat was een misrekening. Vol energie was hij weer heerlijk bezig.

De boys uit Drunen komen weer langs met hun baasjes. Ik dacht alle heren op de foto te hebben maar bleek Charlie op een afstandje staan toe te kijken.

He baas ik sta hier nog hoor . 

Dylan vermaakt zich met zijn prinsjes.

Vertel nog eens over vroeger opa.....

Fred en James, de half broertjes samen.

En elke avond die trouwe blik als ik de tra op loop om te gaan slapen.

Fred heeft 3 weken een heerlijke vakantie bij zijn vriendjes. Als hij bijna weer naar huis gaat maak ik nog snel een groepsfoto met Fred tussen zijn vrienden.

En als Fred weg is maak ik er direct weer in in dezelfde setting, na een aantal weken zijn we dus weer terug op 7.

Maar dan toch weer geheel onverwachts gaat het fout. Dylan wordt ziek en in alles is te zien dat het deze keer anders is dan de keren dat hij zich terug knokte. Zijn lijfje leek nu echt op. We nemen het zware besluit om hem nu te laten gaan. Vrienden nemen afscheid van Dylan. Nog 1 keer neem ik hem mee naar de es en het bos waar hij zoveel avonturen heeft mogen beleven. Het deed zeer, maar het was goed. Op 26 Augustus slaapt Dylan vredig in tussen ons en zijn meute. Een prachtig leven van 17 jaar en precies 5 manden komt ten einde... We hebben verdriet, de meute is van slag, maar het is goed. Dylan gaf zelf aan dat het nu echt tijd was om hem te laten gaan....

De smile was weg, maar hij bleef tot het laatste moment de grote opa voor Charlie en Cooper

Ook Norris neemt afscheid van opa....

Nog 1 keer samen naar de es, nog 1 keer daar waar we samen zoveel genoten hebben.

Nog 1 keer alles opnemen in zijn gedachten.

Nog 1 keer lopen daar op het pad waar hij 17 jaar lang zo vaak  en zoveel plezier heeft gehad.

En dan is de koek echt op......

Nog 1 keer zijn prinsjes toespreken leek her wel.'' Het is tijd jongens dat jullie op eigen benen gaan staan. Leef je leven net als ik heb gedaan, geniet van alles en neem mijn wijze lessen mee''...........

Dan breek je als baasje.

 

Nog 1 keer samen met zijn meute en wat er dan gebeurd daar werden mijn ogen zo nat van.....

Dylan lag tussen zijn jongens maar pakte nog 1 keer al zijn krachten samen. Nog 1 keer wilde hij de trotse leider van meute zijn. Poot voor poot drukte hij zich omhoog, ik zag het aan met tranen in de ogen en druk de camera knop in. Als of Dylan er op wachtte daarna zakte hij door zijn pootjes terug op het gras......

Als de dierenarts komt is het net of is Dylan al tussen het hier en daar..... er kwam geen reactie meer van hem. Vredig sliep hij in tussen ons en zijn meute. Een prachtig leven van 17 jaar en 5 maanden kwam ten einde..... De meute is van slag en neemt afscheid van hun leider.

Charlie en Cooper bij het lichaam van hun opa..... Verdriet straalt van hun af.

We brengen Dylan de volgende dag naar het crematorium. Onze reis samen is voorbij........ Dag vriend bedankt voor alle jaren vriendschap, trouw en prachtige herinneringen..

September

We hadden ons zo verheugd op de vakantie in Tsjechië met de hele meute maar helaas 3 dagen voor we vertrokken was alles opeens anders hier.  Een dag voor ons vertrek halen we Dylan zijn as weer op.... Hij is weer thuis.

Ondanks het grote verlies en verdriet vertrekken we voor 2 weken naar Tsjechië samen met Joris en Nicole. 2 weken genieten van de mannen en het vele verdriet van het hele jaar een plaatsje proberen te geven.

De heren genieten van de vrijheid rond het huis, heerlijk rennen en gek doen. We missen de oude baas in de groep.

Na 2 weken vertrekken we weer uit Tsjechië en rijden naar huis. We zijn nog geen half uur thuis of er verschijnt een prachtige heldere regenboog aan de lucht. Het voelde als een seintje van Dylan, zijn meute was weer veilig thuis

Langzaam pakken we het gewone leven weer op, maar het is anders dan voor de vakantie, In alles misten we de oude baas. Zijn aanwezigheid met koken als turend koppie naar het aanrecht was er 1 van.

Zijn stralende lach in de groepsfoto's

Het altijd aanwezige grijze koppie in de hal

Maar de meute toont opnieuw hun bijzondere kracht en ze zijn er voor elkaar.

We beginnen ook weer met trainen met de manen de 4 op dinsdag .

En  Cooper op donderdag.

Even denken hoe moest het ook alweer ??

Maar dat wist hij zo weer en hij genoot er weer heerlijk van.

De meute, die hield zich sterk. Ze waren er voor elkaar, voor ons en wij voor hun. Het verlies van Dylan was zo duidelijk merkbaar. 

Oktober

We hebben een  nieuw team samen geteld voor de Team Winterwedstrijden Noord.  Vol goede moed beginnen we aan de eerste wedstrijd. En Het werd een mooie dag voor Donald, hij werd overall 3e medium hond van de dag.

Elwood wordt alweer 13, ik neem de oude baas even alleen mee op een wandeling

13 jaar, dit voorjaar een behoorlijke tik gehad in zijn welzijn maar hij is weer bijna helemaal hersteld, koppie zit vooral als hij moe is nog wel iets scheef maar hij heeft weer gewoon plezier in alles en is in gedrag dan nog steeds onze gekke pup.

Blije oude man, nu de nestor van de groep, waar zijn de jaren gebleven.

Vele wandelingen met de mannen, het blijft nog steeds raar dat Dylan niet meer tussen de groep zit met de foto's 

Met de meute naar de Justin stobbe. Alleen Elwood kent het verhaal van de oude groep nog.

Bijzonder om weer mee te maken hoe de meute zich door alles heen slaat. Donald is na het overlijden van Dylan relaxter geworden, Er was tussen die twee toch een spanningsveldje.

Samen sterk

We gaan op bezoek in Wijdenes, de mannen blijven thuis. Even weer knuffelen met de dames en Bart.

Hoi Alinda, jij hier weer ?

Bart, de grote broer van Cooper.

Elwood heeft in de meute de taak van opa een beetje overgenomen. Cooper is veel bij hem. Elwood lijkt nu een soort mentor rol te hebben voor de jongste.

En elke avond voor het slapen gaan , kijken lieve koppies mij  aan.

Met Odin en James vertrek in naar Koudum voor een wedstrijd van de Raad. Elwood en Donald keken ons na toen we vertrokken uit huis. En wij dan ? Mogen wij niet mee ?

Vader en zoon samen on tour.

geen ere prijzen voor de mannen. Maar toch nog 2 mooie uitslagen.

November

Dylan zijn hele leven heb ik doorgespit en begin November komt zijn in memoriam online op de blog. Een levensverhaal van onze prachtige tijd samen. Nu ik alles zo in 1 bericht zette werd me pas echt goed duidelijk wat een rijk en kostbaar leven Dylan heeft gehad.

Koken met kijkers, ik blijf nog steeds het vragende koppie van Dylan missen als ze zo achter me staan.

Alinda kan een paar keer niet te trainen met Cooper dus loop ik een aantal trainingen met hem.

Samen klaar voor de training.

De 2e wedstrijd van de TWN,

Ik maakte een erg domme fout, sloeg de verkeerde kant op in het parcours, iets wat me eigenlijk nooit overkomt.

De wandelingen met de mannen blijven heerlijk, ook de na werk rondjes kunnen nog steeds in het licht gelopen worden maar de dagen korten snel in nu.

Gaan we weer baas ?

Soms werden we getrakteerd op prachtige luchten door de ondergaande zon.

of verrast door snel opkomende grondmist.

Zonnige momenten in het bos.

Elwood lijkt soms wel verdrietig, hij heeft donders goed door wat er allemaal gebeurd is het afgelopen jaar.

Dylan stond vaak naast mij met de pootjes omhoog tegen de tafel, Donald heeft dat nu van hem overgenomen, het zijn van die kleine momentjes dat je even moet slikken.

Moeder en schoonmoeder komen langs. De heren weten dat ze in de buurt van de tafel moeten blijven want daar is wat te halen.

Elke week als ik mijn trainingsschoenen aantrek weet Elwood wat ik ga doen, zijn vragende ogen.... baas mag ik echt niet mee.

Nou vooruit, de oude baas weer mee naar training, niet om zelf weer te lopen maar meer omdat hij thuis anders zit te blaffen. Warme jas aan en lekker bij Cooper in de bench.

Samen met Donald loop ik het NK van Dogsport, het werd een dag van 3 keer een disk

Maar wel zijn er mooie actie foto's van Donald gemaakt.

In de wekelijkse  training train ik met vier honden tegelijk, het was Chantal nu eindelijk een keer gelukt om mij kapot te krijgen na een training.

Alinda gaat met Charlie op een workshop snuffelwerk. Lekker samen werken.

geconcentreerd alles volgen.

En dan springen we alweer de laatste maand van het jaar in.

December 

Ik ben niet fit en laat een wedstrijd met Donald dan ook lopen, een hele dag in de manege bak zie ik niet zitten. 

Sorry Donald

De boy's uit Drunen en hun baasjes komen een weekend langs.

Als sinterklaas het land uit is komt de kerstboom weer in huis. Uiteraard moeten de heren er weer voor op de foto. Als  eerste de beide jonge heren.

En dan de hele meute samen.

Het blijft veel te zacht voor het jaar, wandelrondjes zijn gewoon warm als de zon schijnt.

En na een wandeling voor de kerstboom, contrast is dus wel groot.

Elwood en Cooper trekken steeds meer naar elkaar toe. Cooper heeft in Elwood een nieuwe opa gevonden lijkt het wel.

Mijn laatste werkdag van het jaar is geweest. Nu dus meer thuis en extra tijd voor de mannen 

De laatste wedstrijd van het jaar liepen we 21 december. Het werd een dag voor de beagle geschiedenisboeken. Toch wel een stiekeme droom kwam deze dag uit. Een landelijke Raad van Beheer wedstrijd winnen in Graad 0 met James, Graad 1 met Odin en Graad 2  met Donald op dezelfde wedstrijd. Met de drie mannen liep ik 6 rondes en op 5 kwamen we als 1e in de uitslag. Een bijzonder mooie afsluiter van een bijzonder honden jaar.

En dag later gaat Odin onder het mes. Een bult op zijn been wordt weggehaald. Hij gaat nu dus even op verplichte rust en we hopen op een spoedig herstel.

De bult zit er al zijn hele leven maar begon de laatste tijd groter te worden.

Een suf hondje na de operatie.

Maar een dag later al een hele verandering. We moeten hem nog wel een aantal weken rustig houden maar de eerste teken van herstel lijken positief.

Zo gaan  we  naar de laatste dagen voor kerst en het einde van 2025. 2025 het jaar wat we niet snel zullen vergeten. het vele verdriet dat ons dit jaar ten dele viel. We hopen dat 2026 een beter jaar zal worden.

Ik kan het jaaroverzicht niet afsluiten zonder nog 1 keer stil te staan bij de 4  voor ons bijzonder beagles die ons dit jaar ontvallen zijn. Een laatste groet uit het diepst van mijn Hart.......

                                                    Alway's on my mind.........

 Onderstaande link is speciaal voor Djanis...... Domino..... Elfie ..... en Dylan......   Dank voor jullie vriendschap, we zullen jullie altijd in ons Hart mee dragen....

You Are Always on my Mind.....

Rust zacht kanjers.......... we missen jullie

Hier eindigt het jaaroverzicht 2025 van het leven van ons met de meute. Het was een hele klus om alles weer in elkaar te zetten. Het terug zien van de vele momenten en de daarbij vrij komende emoties was heftig. Ik maak al vele jaren een jaaroverzicht maar dit jaar was echt 1 van de zwaarste.

Namens mij zelf, Alinda en de heren van Bork, Elwood, Odin, Donald, James, Charlie en Cooper wensen we jullie allemaal fijne feestdagen en een voorspoedig en gezond 2026