Vrijdag 31 Juli
Nadat we de nacht ingingen met zacht getik van de regen op het camperdak kwam de zon er deze morgen weer mooi bij, niet te warm, gewoon een lekkere temperatuur. Vanuit de camper keken we deze ochtend uit over de Oostzee.
De mannen gingen naar buiten en zochten de plekjes in de kennel op waar de meeste zon kwam.
Ik haal de stoelen en tafel uit de garage en zet ze in de kennel. we gaan ontbijten
Als we klaar zijn nemen de mannen onze plekken snel in.
Plan was om lekker langs de kust tte lopen maar als we zover zijn om weg te gaan liggen de heren allemaal lekker te slapen, we besluiten om ze maar wat rust te geven. Ik pak de fiets een fiets een stuk door de omgeving.
Typische deense dak afwerking, deze nok zie je op heel veel oude panden. Ook het hekwerk van dun rond hout is iets typisch deens.
Graanvelden vooral op Fyn en Sealand het meest voorkomende landbouw gewas.
Stille getuigen, gestorven ver van huis.....
Ik zet de fiets neer en loop een stuk langs het strand, geen zandstrand maar een kiezel strand.
Als ik terug kom staat alleen onze camper nog op het veld, we staan dus weer helemaal alleen.
De mannen waren wakker maar nog niet echt helemaal hahaha.
We besluiten om een boswandeling te doen met ze. Vanaf de camping kunnen we behalve langs de kust ook direct het bos in.
Na een dik uur komen we weer uit het bos.
We hebben de tuigjes van de mannen nog niet uit of het begint weer te regenen, dat zou het de hele middag doen. Charlie houdt Alinda in de gaten terwijl de anderen heerlijk weer gaan liggen slapen.
De jonge heren, ze vinden de camper geweldig.
Tegen de avond klaart het weer op, we eten en daarna ga ik weer met de mannen naar de kust. Het is inmiddels windstil en de zon begint te zakken.
En een ronde met de andere drie
De zon zakt zo mooi dat ik Elwood nog even apart op de foto zet in de ondergaande zon. Op de plek waar hij ons in 2018 gouden herinneringen heeft gegeven beleefden we nu samen een gouden zonsondergang.
De zon is weg, de avond valt. we maken ons klaar om te gaan slapen. Morgen reizen we weer verder
En als je dan s nachts even kijkt met de zaklamp, zie je dit. De smile rond Charlie zijn snoet zegt genoeg. Rijkdom, geluk en liefde binnen handbereik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten