De Bende in Denemarken 2026 (Deel 7)

 

Donderdag 6 Augustus

Na een dag werken volgende een hele goede nacht, gevolgd door de ochtend dat we deze bijzonder plek weer gingen verlaten.

We nemen afscheid van Kirsten en haar Amerikaanse familie. Ze zijn ons zo dankbaar dat we op hun pad waren gekomen en zomaar hebben mee geholpen met het doen van klusjes voor haar. Volgens de vrouw van haar neef waren we gezonden door god. Ze wilden met ons bidden. Dat is niks voor mij maar vooruit. Deze vrouw was echt zo'n soul sister die je wel kent uit de Amerikaanse films. We namen elkaar bij de hand en ze sprak een gebed uit, ze dankte de heer dat hij ons had gestuurd, er zouden meer mensen op aarde moeten zijn als ons, met gods zegen wenste ze ons een goede reis en verder leven toe. Het uitspreken van haar gebed deed ze op zo'n halleluja price the lord toon die je in films ook ziet, het deed toch wel wat met mij en moest even goed op mijn kiezen bijten om een opkomende traan te onderdrukken.  Op de vraag waar we nu heen gingen moesten we het antwoord schuldig blijven, wie zien wel waar we belanden was het enige wat e konden zeggen, Je zag Kirsten lachen, en knikken. .Met een laatste knuffel verlaten we deze plek die bij ons toch wel een speciale herinnering heeft achter gelaten.

We kijken nog een keer achterom en rijden dan het lange pad weer af naar voren, Alin en ik kijken elkaar aan, we zeggen niks maar begrijpen elkaar direct. We zetten de navigatie op Helsingør. Dit is het meest noordelijke puntje waar je Zweden bijna kunt aanraken. Vanaf hier gaat ook de veerboot naar Zweden. Bij de haven is geen goede plaats om te parkeren dus rijden we een stukje langs de kust naar beneden en zetten dan de camper even stil

Recht voor ons ligt het eiland Ven, het ligt tussen Denemarken en Zweden in en is Zweeds grond gebied. Om en om lopen we een stukje bij de kust, Alin loopt nog even naar de haven en  vanuit de camper genieten we later van het uitzicht,

We zakken later af langs de kustlijn, je kunt zien dat je in de buurt van Kopenhagen komt want de huizen worden luxer en luxer. We rijden om Kopenhagen heen, legen bij een service de vuilwatertank en wc cassette en zoeken dan weer een plek voor de nacht. We komen uit in Valløby. Bij een golfbaan is een camperplaats voor 3 campers. met uitzicht over de golfbaan. Dus van het ene uiterste naar het andere binnen een dag. De heren krijgen de tuigjes weer om en we gaan direct aan de wandel. Alin maakt weer avondeten en we mogen hier gebruik maken van de douches van de golfbaan. Een heerlijke regen douche is na een paar dagen niet douchen een heerlijke afsluiting van de dag. Als de laatste golfers de baan verlaten, de laatste auto's de paarkeerplaats afrijden is er een volkomen rust. Heerlijk fris gaan we de nacht weer in.

Vrijdag 7 Augustus.

De mannen kijken me s morgens vragend aan, Nu alweer wakker baas ? De tuigjes gaan om en we gaan weer aan de ochtend wandel. We lopen een rondje golfbaan, de eerste golfers waren er al vroeg bij deze ochtend

We ontbijten en verlaten dan ook deze plek weer. Vandaag willen we de krijtrotsen van Stevns Klint bezoeken. Deze rotsen vallen onder het Unesco wereld erfgoed. We rijden naar de kust en rijden dan het dorpje Højerup voorbij. Hier vind je het echte Unesco wereld erfgoed, we rijden eerst iets verder naar  een oude mijn waar kalksteen gewonnen werd, de twee oude ovens zijn nog zichtbaar. Vanuit de mijn kun je ook bij de kalkrotsen aan de kust komen. De honden slapen en we dubben wat te doen, samen een ronde lopen en de honden mee, of om en om. We kiezen voor het laatste. Ik ga als eerste Alin blijft in de camper bij de mannen

Overzicht over de oude mijn.

Ik loop verder en daal af naar de kustlijn. Links en rechts van mij zijn de krijtrotsen zichtbaar.

Banen met vuursteen zitten als scheidingslagen tussen het kalksteen.

Er is maar 1 opgang, ik loop een stuk bij de kustlangs en zie dan een touw hangen, via het touw trek ik mezelf  langs de steile wand weer omhoog toto boven op de rotsen.

Ik loop terug naar de camper en Alinda gaat naar de kust. De heren sliepen ondertussen nog steeds gewoon door.

Als Alin ook weer terug is rijden we terug naar het dorpje om het echte wereld erfgoed te bezichtigen.

We parkeren op de parking voor de Højerup Gamle kyrke, een kerk gebouwd in 1250 op de kliffen. In 1928 is een deel van de kerk in zee gestort doordat de klif eronder ondermijnd was. 

Het kerkje is vrij toegankelijk en aan de achterkant van de kerk zit een balkon vanwaar je een fantastisch zicht hebt over de prachtige  klif. Minder indrukwekkend dan de kliffen van Møn, die we eerder bezocht hebben, die zijn 142 m hoog, deze klif is 40 meter.

De inrichting van de kerk met het balkon

Het uitzicht vanaf het balkon.

Via een steile trap van 100 treden daal ik af naar beneden en ook vanaf daar is het uitzicht bijzonder mooi.

De kerk vanaf beneden 

Ik loop terug, onder de indruk van wat ik gezien had. Ik passeer nog een dikke steen.... ook hier sneuvelden jonge mannen ver van huis.......

We rijden naar Slagelse waar we de de nacht zullen doorbrengen op een kleine boeren camping, ik zet de kleine ren weer op dus de mannen kunnen weer in en uit wanneer ze willen.

Vanuit de camper kunnen ze net over het hekje kijken.

We gaan een lekker lang stuk met ze lopen, de vermoeidheid slaat toe en de lontjes worden wat korter, er wordt iets meer op elkaar gemopperd maar met wandelen vergeten ze dat gelukkig snel.

Bij elke wandeling kwamen we ze wel tegen, heerlijk dikke bramen, met mijn lengte kon ik mooi steeds een aantal hogere plukken, ze smaakten voortreffelijk, lekker zoet.

En na het wandelen braaf wachten op een snackie.

De avond valt weer in, de zon zakt weer prachtig weg. Elke avond is het gewoon genieten van de zonsondergangen hier.

De riemen hangen weer op hun plek, klaar voor de volgende wandeling, maar eerst gaan we de nacht maar weer eens in....

Wordt vervolgt